کد دعای فرج برای وبلاگ

چهل و هشتمین همایش از سلسله همایش‌های روایت عهد


دانلود در ادامه ی مطلب...

دانلود صوت با کیفیت عالی

دانلود صوت با کیفیت متوسط


ادامه مطلب


طبقه بندی: سخنرانی استاد رائفی پور،

تاريخ : شنبه 14 آذر 1394 | 22:50 | نویسنده : مجتبی |

تفسیر ریاضیاتی قرآن به نابودی اسرائیل در سال 2022 

بقیه در ادامه ی مطلب...

تفسیر ریاضیاتی قرآن به نابودی اسرائیل در سال 2022 میلادی اشاره می‌كند

گروه اندیشه و علم: حروف و اعداد در قرآن به‌صورت حكیمانه و حساب‌شده‌ای به‌كار رفته است. هم در ترتیب چیدمان سوره‌ها و آیات حكمتی است و هم در تعداد حروف و كلمات آن. او هم با زبان حروف حرف می‌زند و هم با زبان ریاضی و اعداد. بنابراین ناچاریم اعتراف كنیم كه كاربرد گسترده این همه اعداد در قرآن گویای مطالب و اسراریست كه اگرچه ما ممكن است در تطبیق آنها اشتباه كرده باشیم اما بدون شك در كشف آن اشتباهی صورت نگرفته است.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ایران (ایكنا) شعبه مؤسسات قرآنی مردم‌نهاد، مؤسسه قرآنی ثقلین مشهد، «سیدعبدالله حسینی»، محقق و مفسر قرآن مركز اسلامی ژوهانسبورگ در آغاز بررسی شیوه بیان نابودی رژیم اسرائیل در قرآن از سوی خداوند متعال پس از اشاره به كلید كشف این موضوع با استفاده از تفسیر ریاضی قرآن می‌افزاید: اینك كه به فرمول كشف زمان وقوع حوادث در قرآن دست یافته‌ایم ببینیم آیا می‌توانیم با استفاده از آن صندوقچه اسرارغیبی الهی را در مورد خبرهای غیبی دیگر باز كرد یا خیر.

وی ادامه می‌دهد: شاید مهمترین پیش‌بینی قرآن خبر فساد و طغیان دوباره بنی اسرائیل و اضمحلال مجدد آن بدست با كفایت حضرت مهدی(عج) باشد كه به تشكیل حكومت آن حضرت در سراسر گیتی منجر خواهد شد. چیدمان كلمات در این آیات بسیار حساب شده و معنادار است. با این توضیح سخن را در تبیین این نظریه پی می‌گیریم.
سیدعبدالله حسینی می‌افزاید: اسراء هفدهمین سوره قرآن و نام دیگر آن بنی اسرائیل است كه در سال 621 میلادی نازل شده است. در این سوره كه بخش عمده آن مربوط به سرنوشت بنی اسرائیل است خداوند علیم پرده از راز بزرگی بر می‌دارد. آیات مربوط به بنی اسرائیل و سرنوشت آن از آیه دوم سوره اسراء آغاز و در آیه 104 خاتمه می‌یابد. اگرچه در این میان به مسایل دیگری هم اشاره شده اما سیاق كلام و محور بحث بنی اسرائیل است. در این آیات خداوند به بنی اسرائیل وعده داده است كه در صورت فساد مجدد در ارض، زمان وعده دیگر خدا خواهد رسید و بنی اسرائیل از هم خواهد پاشید. اینك برآنیم كه بدانیم آیا می‌توان از شاه كلید بدست آمده از مطالعه خبرهای غیبی دیگر خدا به جزئیات خبر زوال بنی اسرائیل و زمان وقوع آن پی برد یا نه. بدین منظور از كلمه و آتینا در آیه دو تا كلمه لفیفا در آیه 104 را می‌شماریم.

محقق مركز اسلامی ژوهانسبورگ تصریح می‌كند: از شمارش این كلمات ناگهان متوجه می‌شویم كه تعداد آنها درست 1443 كلمه است. از آنجا كه در سوره كهف هر كلمه نمایانگر یك سال است به این نتیجه می‌رسیم كه ممكن است عدد 1443 به سال سقوط اسرائیل اشاره داشته باشد. اگر خداوند بعد از كلمه لفیفا به عدد 1443 اشاره می‌كرد، مانند آنچه در سوره كهف بكار برد، دیگر شكی باقی نمی‌ماند كه قرار است زوال بنی اسرائیل در سال موعود اتفاق بیافتد. اما حالا كه خداوند به سال مورد نظر اشاره نكرده است سوال اینست كه آیا با كشففرمول فوق كه در موارد دیگر كارآیی خودش را نشان داده و با دقت تمام جواب داده است و دقیقا از نظر زمانی درست از آب در آمده است، اینجا نیز به همان فرمول میتوان اعتماد كرد یا خیر. پاسخ اینست كه قطعا فرمول استفاده شده در تمام موارد مشابه قابل استفاده است. همانطور كه اگر در آیات مربوط به سوره كهف حتی اگر به عدد 309 اشاره نمی‌شد با شمارش كلمات آن می‌توانستیم طول زمانی آنرا بدست بیاوریم اینك نیز كه به فرمول مربوطه دست یافته ایم با محاسبه كلمات مربوط به سرنوشت بنی اسرائیل می‌توان به سال سرنوشت ساز زوال آنان دست یافت.

وی ادامه می‌دهد: اما اگر این عدد فقط در همین یك مورد استخراج می‌شد، می‌شد آن‌را تصادف تلقی كرد و به حدس و گمان توجه نكرد. اما وقتی در محاسبات مختلف در این دو سوره شریفه دوباره و چند باره این عدد یا معادل تقویمی آن در موارد مختلف و به انحاء گوناگون ظاهر می‌شود، راه بر هر شك و ریبی مسدود و حقیقت آیات آشكار می‌شود. در یكجا به عدد 1443 می‌رسیم و در جای دیگر به عدد 1401 و در محاسبه دیگر به 2022 و در مورد دیگر به عدد 5782. در آغاز این اعداد بی ربط بنظر می‌رسند اما وقتی تقویم را می‌گشاییم می‌بینیم.
سید عبدالله حسینی در این بخش از تفسیر خود تصریح می‌كند: شگفتا كه تمامی این اعداد شماره سال مخصوصی است در آخر الزمان و هركدام معادل دیگریست. یعنی سال 1443 هجری قمری مساوی با سال 1401 هجری شمسی و مصادف با سال 2022 میلادی و مقارن با سال 5782 عبری است. شگفت‌آورتر آنكه حتی از نظر حساب جمل نیز سال 1401 معادل با حروف تلفظ عربی سال 2022 است. از ظهور اعداد فوق كه اشاره به سال مخصوصی در آخر الزمان است و هر عدد مورد استفاده یكی از ادیان الهی است به این نتیجه می‌رسیم كه خداوند با استفاده از این اعداد به همان سال مخصوص اشاره می‌كند. و از اینكه این اعداد درست از محاسبه همان آیاتی بدست می‌آید كه در آن به متلاشی شدن بنی اسرائیل و ظهورحضرت مهدی(عج) و استقرار حكومت عدل جهانی اشاره شده است دیگر برای هر انسان متفكری چاره ای جز پذیرش این واقعیت نمی‌ماند كه خداوند این سال را سال تنبیه بنی اسرائیل قرار داده است. دست كم به این نتیجه می‌رسیم كه قرار است در این سال اتفاق بزرگی بیافتد.

در بخش دیگری از تفسیر سید عبدالله حسینی آمده است شاه بیت غزل خداحافظی بنی اسرائیل آخرین جمله در آیه 104 اسراء است. وقلنا من بعده لبنی إسرءیل اسكنوا الأرض فإذا جاء وعد الاءخرة جئنا بكم لفیفا، اگر این قسمت از آیه 104 را نیز با حساب ابجد محاسبه كنیم عدد 2022 ظاهر می‌شود كه معادل میلادی سال 1401 هجری شمسی است. دلیل اینكه تنها این قسمت از آیه را جدا می‌كنیم اینست كه خداوند خود با بكارگیری حرف فاصل (ف) این فاصله را ایجاد كرده است. محاسبه سوم سوره اسراء هفدهمین سوره قرآن است. سوره حمد را كلید قرآن خوانده‌اند. فاتحه به معنی بازكننده است نه آغاز كننده. اسم دیگر سوره حمد در قرآن سبع المثانی است. كه خداوند فرمود و آتیناك سبعا من المثانی والقرآن العظیم. حمد سبع المثانی است از آنرو كه هفت آیه دارد و در هر نماز دوبار تكرار می‌شود. قرآن كریم با فاتحه آغاز نمی‌شود بلكه قفل قرآن با فاتحه باز می‌شود. دلیل دیگر ممتاز بودن سوره فاتحه از قرآن آنستكه آنرا خلاصه قرآن خوانده‌اند. بنابراین قرآن، پس از سبع المثانی كه همان سوره حمد است از سوره بقره آغاز می‌شود.

وی ادامه می‌دهد حال اگر تعداد آیات مباركه را از آغاز قرآن كه همان سوره بقره است و در آن ذكری از بنی اسرائیل رفته است تا آغاز سوره اسراء كه در آن سرنوشت بنی اسرائیل رقم خورده است بشماریم با نكته شگفت‌آور و عجیبی مواجه می‌شویم و آن اینكه تعداد این آیات دقیقا 2022 آیه است كه مساوی است با سال 1443- 1444 هجری قمری و معادل 1401 هجری شمسی است. انسان از این همه شگفتی انگشت بر دهن می‌ماند كه خداوند بزرگ چگونه با زبان اعداد با انسان حسابگر سخن می‌گوید. بقره، آل عمران، نساء، مائده، انعام، اعراف،انفال، توبه، یونس، هود، یوسف، رعد، ابراهیم، حجر و نحل 286 200 176 120 165 206 75 129 109 123 111 43 52 99 128 2022.

آیه بیست و یكم سوره مائده به دخول بنی اسرائیل به سرزمین مقدس فلسطین اشاره می‌كند. یقوم ادخلوا الأرض المقدسة التی كتب الله لكم ولا ترتدوا على أدباركم فتنقلبوا خسرین و آیه 104 سوره اسرا در مورد خروج و پراكنده شدن بنی اسرائیل از این سرزمین است. فإذا جاء وعد الاءخرة جئنا بكم لفیفا نكته عجیب آن است كه فاصله آیه مربوط به دخول بنی اسرائیل (21 مائده) در سرزمین مقدس و آیه مربوط به خروج آنان از این سرزمین (104 اسرا) و اجتماع و پراكندگی آنان نیز دقیقا 1443 آیه است كه به سال هجری قمری خروج بنی اسرائیل از ارض مقدسه و پراكنده شدن بنی اسرائیل اشاره می‌كند. (مائده، انعام، اعراف، انفال، توبه، یونس، هود، یوسف، رعد، ابراهیم، حجر، نحل و اسرا 99 165 206 75 129 109 123 111 43 52 99 128 104 1443
سید عبدالله حسینی در ادامه به نكته مهم دیگری اشاره می‌كند و می‌افزاید: همانطور كه ذكر شد كلمه لفیفا آخرین كلمه آیات مربوط به بنی اسرائیل در سوره اسراء است. و بالطبع متعاقب آن آیه بعدی می‌آید. وبالحق أنزلنه وبالحق نزل بصورت طبیعی كلمه بعدی یعنی كلمه (وبالحق) در ردیف 1444 كلمه (انزلناه) در ردیف 1445 كلمه (وبالحق) در ردیف 1446 كلمه (نزل) در ردیف 1447 قرار گرفته است مجموع این چهار عدد 5782 است كه دقیقا همان سال سرنوشت‌ساز زوال اسرائیل بر حسب تقویم عبری خواهد بود. سال 5782 مساویست با 2022 میلادی و 1443 ه. ق و 1401 ه. ش. محاسبه ششم تا كنون از محاسبه آیات به سال سقوط اسرائیل را بر حسب تقویم‌های میلادی و عبری و همچنین هجری قمری دست یافتیم. از آنجا تقویم هجری شمسی در بسیاری از كشورهای اسلامی بخصوص در كشوری كه مهد تشیع و پرچمدار مبارزه با اسرائیل است رواج بیشتری دارد خداوند این سال سرنوشت ساز را حتی برحسب تقویم هجری شمسی مشخص كرده است تا هیچ شكی در دل متعمقان وموشكافان در قرآن نماند.

محاسبه هفتم: علیرغم آنكه خداوند سال سقوط اسرائیل را با تقویم هجری شمسی مشخص و ممتاز فرمود باز هم برای تأكید بیشتر دلایل متقن دیگری برای آن بجا گذارد. سوره اسراء در سال 621 میلادی نازل شد. و تعداد حروف آیات مربوط به بنی اسرائیل نیز 1401 میباشد. حال اگر تعداد حروف این آیات (1401) را در عدد سال نزول(621) آن جمع كنیم با كمال شگفتی عدد 2022 ظاهر می‌شود كه مساوی با همان سال 1401 هجری شمسی است. سال 2022 از جهت دیگری هم با سال 1401 مساویست كه ازنظر علم الحروف والاعداد دارای اهمیت است. به محاسبه زیر توجه كنید 2+2+0+2= 6 1+0+4+1=6

در كل سوره اسرا 4 آیه دارای 19 كلمه است. از آنجا كه هر كلمه از سوره اسراء نمایانگر یكسال است، از حاصل جمع 4 آیه در 19 كلمه عدد مرموز 76 بدست می آید كه در آن شگفتی های عجیبی نهفته است. نخستین نكته عجیب آن است كه اگر عدد 76 را درعدد 19 ضرب كنیم عدد عجیب 1444 ظاهر می‌شود كه با نیمه دوم سال میلادی 2022 مصادف است. 76 * 19 = 1444 سوالی كه در این جا مطرح می‌شود این است كه چرا باید عدد 76 در 19 ضرب شود. پاسخ: دلیل اول آنست كه عدد 19 از نظر ابجد مساوی با كلمه واحد است كه خداوند آن‌را معیار سنجش قرآن و میزان آن قرار داده است. دلیل دوم آن است كه دوره‌های تاریخی بنی‌اسرائیل هر كدام 19 سال طول می‌كشد. كه در جای خود آن‌را ثابت كرده‌ایم و علت آن هم ذكر شد.

دلیل سوم اینست كه در سوره اسرا 4 آیه دارای 19 آیه است كه از ضرب چهار در نوزده عدد هفتاد و شش بدست می آید. حال بصورت طبیعی اگر همین عمل ضرب حاصل جمع را دوباره در 19 ادامه دهیم به عدد 1444 میرسیم. 4 * 19 = 76 76 * 19 = 1443 محاسبه نهم نكته عجیب دیگر این است كه خود عدد 76 نیز دارای اسرار عجیبی است: از قرائن بسیاری كه در سوره اسراء تكرار شده است اینگونه اثبات می‌شود كه عدد 76 به طول زمانی حكومت بنی اسرائیل در فلسطین اشاره می‌كند.

در اینجا به اختصار به برخی ازین قرائن اشاره می‌كنیم. قرینه نخست: سوره اسرا دارای 111 آیه است. هر آیه از سوره اسرا با یك كلمه قیدی در پایان آن خاتمه یافته است. كلماتی مانند قلیلا، شكورا، لفیفا، و غیره در پایان هر آیه آمده است كه برخی از آن چند مرتبه تكرار شده است. حال اگر كلمات مكرر را از این 111 قید حذف كنیم تعداد باقیمانده آن مساویست با عدد 76 كه می‌تواند اشاره به طول عمر دولت غاصب اسرائیل باشد. قرینه دوم: آیه 76 سوره اسراء خودش دارای اشارات مهمی است. هم از نظر معنا و مفهوم آیه و هم از نظر واقع شدن عدد 76 بلا فاصله بعد از كلمه قلیلا كه خداوند بصورت اسرار آمیز و سمبلیك خواسته اند بفهمانند كه منظور از كلمه قلیلا همان 76 سال است. از نظر مفهوم آیه نیز بصورت بسیار واضح و روشنی این آیه به وضعیت رقت بار مردم فلسطین و اخراج آنان از سرزمین مقدس فلسطین و استقرار كوتاه آنان در آن اشاره می‌كند.


ادامه مطلب


طبقه بندی: اخبار، آشنایی با امام زمان(عج)،

تاريخ : شنبه 3 مرداد 1394 | 20:40 | نویسنده : مجتبی |
دانلود سخنرانی استاد رائفی پور با موضوع تحولات منطقه 94/2/12

دانلود در ادامه ی مطلب...

دانلود با حجم 40 - کیفیت عالی- فرمتmp3



ادامه مطلب


طبقه بندی: سخنرانی استاد رائفی پور،

تاريخ : شنبه 19 ارديبهشت 1394 | 22:39 | نویسنده : مجتبی |
چرا اکنون که مردم، این همه استغاثه می‎کنند، حضرت مهدی ظهور نمی‌کنند؟

بقیه در ادامه ی مطلب..

سکوت نکردن برابر شکم‌بارگی ستمگران و فقر محرومان، دارای مراحل و راهکارهای متعدد است که یکی از آن‌ها، قیام و تشکیل حکومت است. حضرت علی‌ علیه‌السلام پس از رحلت پیامبر‌ اسلام صلی‌الله‌علیه‌و‌‌‌آله بیست و پنج سال خانه نشین شد و اقدام ظاهری برای تشکیل حکومت نکرد. امام حسن مجتبی علیه‌السلام پس از صلح با معاویه، به مدینه بازگشت و حرکت ظاهری خاصی برابر ظلم‌های معاویه از خود نشان نداد. آیا این دو بزرگوار، کاملاً سکوت کرده بودند یا متناسب با شرایط زمان، عهد و مسئولیت الهی خود را انجام می‌دادند؟

همچنین باید توجه داشت اگر حضرت علی‌ علیه‌السلام هنگام قبول خلافت، فرمود: «علت قبول خلافت از سوی من، عهد و مسئولیتی است که خدا از عالمان و دانشمندان گرفته است که برابر شکمبارگی ستمگران و گرسنگی ستمدیدگان و بیچارگان سکوت نکنند. اینک مردم، اطراف مرا گرفته و اصرار به قبول آن دارند» و خلافت را پذیرفت، بدان سبب بود که مردم، آمادگی پذیرش را اعلام کردند و حجت بر امام تمام شد؛ ولی تاریخ نشان داد که مردم واقعاً آمادگی پذیرش را نداشتند؛ لذا آن حضرت پس از حکومتی حدوداً پنج ساله، در مسجد کوفه به شهادت رسید. شهادت امیرالمؤمنین علیه‌السلام، ضایعه بسیار بزرگ و غیر قابل جبرانی برای جامعه بشریت بود؛ ولی راه امامت، به وسیله امام حسن و دیگر امامان‌ علیهم‌السلام ادامه یافت. علاوه بر این، وظیفه هر امام، از سوی خداوند با‌توجه به زمان، محیط، مردم و ... تعیین شده است. امام مهدی علیه‌السلام آخرین امام است و وظیفه او، فراگیر کردن عدالت و اسلام در سرتاسر جهان است؛ لذا زمان ظهور، وقتی خواهد بود که واقعاً مردم قابلیت پذیرش را در خود ایجاد کنند و آن حضرت را بخواهند و تا آخر همراه باشند.


ادامه مطلب


طبقه بندی: متفرقه، آشنایی با امام زمان(عج)،
برچسب ها: سکوت، ستمگران، ظهور، امام زمان، عدالت، پذیرش،

تاريخ : سه شنبه 15 ارديبهشت 1394 | 15:05 | نویسنده : مجتبی |

دکتر احمدی‌نژاد: به‌زودی شاهد ظهور خواهیم بود

بقیه در ادامه ی مطلب...

محمود احمدی‌نژاد جمعه شب در مراسم جشن میلاد حضرت علی (ع) در مقبره سعیدالعلما بابل، مردم مازندران را مردمی ولایی و پیشرو در مسیر ارزش‌های‌الهی خواند و اظهار کرد: امشب بهترین شب سال، شب تجلی همه خوبی‌ها و زیبایی‌ها است، شبی که همه عدالت و یگانه‌پرستی، بت‌شکنی و دفاع از مظلومیت و مبارزه با ظالمان عالم، چشم به جهان گشود؛ علی (ع) هدیه خداوند به عالم هستی است که همه اسماء الهی را متجلی کرد.

وی با بیان اینکه سیر کمال انسانی سیر معرفت الهی است، هر انسانی به اندازه معرفت و شناخت خود کمال می‌یابد و هر کس به اندازه ظرفیت و مسیر کمال خود امام (ع) را می‌شناسد، افزود: خورشید وجود علی (ع) آنقدر درخشان است که باوجود عقبماندگی مردم دوران خود از پس حجاب‌ها و غبارهای ضخیم خودخواهی و خودپرستی، تخریب و کج‌فهمی‌ها علیه خود، همچنان می‌درخشد و دل‌های مومنان را درمان می‌کند.

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با اشاره به اینکه ذکر علی (ع) عبادت است، بیان کرد: حضرت، تجلی علم و حکمت خدا است، او به همه هستی مشرف بوده و زمین و آسمان را در تسخیر علم خود دارد.

رئیس جمهور سابق کشورمان علم و سخن امام را مبتنی بر حکمت برشمرد و خاطرنشان کرد: به‌دلیل عقب‌ماندگی مردم و مکر شیاطین، فرصت بهرهمندی از مخزن علم الهی به باد رفت و با بازی‌های شیاطین جهان، از علم واقعی محروم ماندند.
احمدی‌نژاد تصریح کرد: علی (ع) عالمی است که سخن را متناسب با درک مخاطب ساده و قابل فهم بیان می‌کند، او تجلی رحمان و رحمت الهی و عین مهربانی حتی به دشمنان است.

وی اضافه کرد: امام (ع) تمام وجودش در خدمت به آرمان‌های الهی و مردم و جامعه است و سعادت دنیا و آخرت مهم‌ترین دغدغه حضرت است، او تمام وجود خود را برای هدایت بشر فدا کرد، او تجلی عزت و کرامت خداوند است.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام ادامه داد: عزت و احترام امام (ع) نه به‌خاطر پول و ثروت، بلکه به درون امام (ع) و متکی به حقیقت او است، بزرگترین امکانات دنیایی در ذهن او هیچ است، چون عزت دارد.

رئیس جمهور سابق کشورمان، علی (ع) را مظهر عدالت الهی برشمرد و یادآور شد: امام (ع) به ذره‌ای ظلم راضی نیست، او حکومت را برای اجرا عدالت می‌خواهد، ظلم دشمنان و دوستی خانواده هرگز سبب نشد از مسیر عدالت خارج شود.
احمدی‌نژاد با عنوان اینکه همه رفتار علی (ع) رشددهنده است، همه وجود زندگی وی مربیگری و معلمی است تا استعدادهای انسانی را شکوفا کند، تأکید کرد: چون علی (ع) مظهر صبر خدایی است، در برابر توطئه‌ها صبر می‌کند، با اینکه از وقایع آینده و شهادت فرزندانش اطلاع دارد اما برای هدف نهایی که استقرار حکومت الهی و توحید است، صبر می‌کند.
وی اظهار کرد: پیامبر (ص) بیش از 400 بار طی 20 سال به امامت و خلافت علی (ع) تأکید کرد اما دشمنان از همان روز نخست توطئه و تخریب را شروع کردند لذا این مردم ساده بیان می‌کردند آیا علی نماز هم می‌خواند، امروز هم شیطان علیه خط  توحید  و امام عصر (عج) طراحی می‌کند.

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام افزود: امروز دشمن همان اقدام را علیه امام زمان (عج) فرزند علی (ع) انجام می‌دهد و سعی دارد تا از نفوذ خود در منطقه بیفزاید، جنگ استکبار با مسلمانان و ملت ما جنگ با سرزمین و منابع و ثروت نیست بلکه او فهمیده ملتی پیدا شده که عشق به اهل بیت (ع) و ارزش‌های الهی دارد و خود را برای مبارزه با ظلم آماده می‌کند.
رئیس جمهور سابق کشورمان بیان کرد: دشمن درصدد است دین را در ذهن بشریت منفور کرده و جلوی ورود امام (عج) را در منطقه بگیرد، زیرا حضور امام عصر (عج) مرگ دشمنان است.

احمدی‌نژاد بیان کرد: علی (ع) معیار حق است و هرگز از حق دست نمی‌کشد و مانند دنیای دمکراسی امروز که به‌دنبال کسب رأی و قدرت هستند، سیاسی‌کار نیست، در نگاه امام (ع) شکست کوتاه آمدن از حق و پیروزی پافشاری بر حق است و مهم نیست چه اتفاقی بیفتد.

وی با اشاره به اینکه امروز جهان بیش از هر زمان دیگری نیازمند منش علی (ع) است، تصریح کرد: برای یاری کردن امام عصر (عج) باید او را شناخت، خیرخواه بود، باتقوی بود و از مظاهر دنیایی دست کشید، باید از بیت‌المال صیانت کرد، حاکمیت توحید بدون توده مردم امکان ندارد.

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با تأکید بر اینکه امروز با بیداری که در جهان اتفاق افتاده دنیا به سمت توحید پیش می‌رود، خاطرنشان کرد: آمریکا در حال نابودی است، تمام بنیان 400 ساله حکومت وی فرو ریخت و به‌زودی شاهد ظهور امام عصر (ع) خواهیم بود و ریشه استکبار برچیده می‌شود.

رئیس جمهور سابق کشورمان گفت: هرگاه دشمن به کشوری حمله کرد، شماره معکوس نابودی خودش شروع می‌شود، امروز دنیا نیازمند یک همدلی است تا راه برای پیروزی بشریت باز شود

 


ادامه مطلب


طبقه بندی: اخبار،
برچسب ها: احمدی نژاد، آمریکا، نابودی، ظهور،

تاريخ : يکشنبه 13 ارديبهشت 1394 | 9:52 | نویسنده : مجتبی |

عربستان و آغاز درگیریهای پیش بینی شده در روایات

ادامه ی مطلب...

آیا اختلاف بنی عباس از علائم حتمیه است؟

 در کتاب "تاملی در نشانه های ظهورکه دو سال بعنوان بهترین کتاب حوزه برگزیده شد) به قلم نصرت الله آیتی از کتابهای موسسه آینده روشن که با مرکز تخصصی مهدویت همسو و همفکر است  ( هرچند در این کتاب برخی نشانه های مهم زیر سئوال رفته و ضعیف نشان داده شده  و از سوی دیگر به برخی مطالب کم اهمیت بیش از اندازه پرداخته شده است)  روایاتی از امام صادق(ع) ذکر گردیده است که اختلاف بنی عباس را از محتومات و علائم حتمیه می داند.

 همچنانکه می دانیم علائم حتیمه علائمی هستند که قریب به اتفاق روایات ، وقوع آنها را حتمی دانسته و زمان وقوع آنها را در آستانه ظهور ذکر می نمایند.

 گزیده ای از بخش پایانی کتاب "تاملی در نشانه های ظهور" :


  اختلاف بنی‌عباس

 ابوحمزه ثمالی در روایتي معتبر، از امام صادق(ع) مي‌پرسد:

 ان ابا جعفر کان یقول: أن خروج السفیانی من الامر المحتوم. قال لی: نعم و اختلاف ولد العباس من المحتوم و قتل النفس الزکیه من المحتوم ...؛

 امام باقر(ع) پیوسته می‌فرمود: قیام سفیانی از امور حتمی است. امام صادق(ع) فرمودند: آری، همین‌طور است و اختلاف فرزندان عباس از محتومات است و کشته شدن نفس زکیه از محتومات است ... .

 در حدیث دیگری از آن حضرت چنین روایت شده است:

 اختلاف بني العباس من المحتوم و النداء من المحتوم و خروج القائم من المحتوم... ؛

 اختلاف بنی‌عباس از محتومات است و ندا از محتومات است و خروج قائم از محتومات است.

 ابوحمزه ثمالی در حدیث مرسلۀ دیگری می‌گوید: از امام باقر(ع) پرسیدم خروج سفیانی از محتومات است؟ فرمودند:

 نعم، والنداء من المحتوم، و طلوع الشمس من مغربها محتوم، و اختلاف بني العباس في الدولة محتوم، و قتل النفس الزكية محتوم، و خروج القائم من آل محمد محتوم ... ؛

 آری، و ندا از محتومات است و طلوع خورشید از مغرب از محتومات است و اختلاف بنی‌عباس بر سر حکومت از محتومات است و کشته شدن نفس زکیه از محتومات است و خروج قائم آل محمد از محتومات است... .

 همچنین روایات موثق دیگری در این زمینه وجود دارد :

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَهْزِيَارَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ الْمُخْتَارِ قَالَ‏ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي‏يَعْفُورٍ قَالَ: قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع أَمْسِكْ بِيَدِكَ هَلَاكَ الْفُلَانِيِّ اسْمُ رَجُلٍ مِنْ بَنِي الْعَبَّاسِ‏ وَ خُرُوجُ السُّفْيَانِيِّ وَ قَتْلُ النَّفْسِ وَ جَيْشُ الْخَسْفِ وَ الصَّوْتُ قُلْتُ وَ مَا الصَّوْتُ أَ هُوَ الْمُنَادِي فَقَالَ نَعَمْ وَ بِهِ يُعْرَفُ صَاحِبُ هَذَا الْأَمْرِ ثُمَّ قَالَ الْفَرَجُ كُلُّهُ هَلَاكُ الْفُلَانِيِّ مِنْ بَنِي الْعَبَّاس‏( للنعماني)، النص، ص: 258

ابن أبى يعفور گويد: امام صادق عليه السّلام به من فرمود: «هلاك فلانى [- نام مردى از بني عبّاس-] را با دستت داشته بشمار و خروج سفيانى را، و كشته شدن نفس زكيّه را، و سپاهى را كه در زمين فرو مى‏روند، و آن آواز را، عرض كردم: آواز چيست آيا همان نداكننده است؟ پس فرمود: آرى و صاحب اين امر بدان وسيله شناخته مى‏شود، سپس فرمود: فرج كامل در نابودى فلانى [از بني عبّاس‏] است.

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْسُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَبَلَةَ عَنْ أَبِيهِ‏ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قُلْتُ لَهُ مَا مِنْ عَلَامَةٍ بَيْنَ يَدَيْ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ بَلَى قُلْتُ وَ مَا هِيَ قَالَ هَلَاكُ الْعَبَّاسِيِّ وَ خُرُوجُ السُّفْيَانِيِّ وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّكِيَّةِ وَ الْخَسْفُ بِالْبَيْدَاءِ وَ الصَّوْتُ مِنَ السَّمَاءِ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَخَافُ أَنْ يَطُولَ هَذَا الْأَمْرُ فَقَالَ لَا إِنَّمَا هُوَ كَنِظَامِ الْخَرَزِ يَتْبَعُ بَعْضُهُ بَعْضاً. الغيبة( للنعماني) ؛ النص ؛ ص263

خبر داد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت: حديث كرد ما را قاسم ابن محمّد او گفت حديث كرد ما را عبيس بن هشام او گفت: حديث كرد ما را عبد اللَّه ابن جبلة از پدرش و او از محمّد بن صامت و او از  ابى عبد اللَّه (امام صادق) عليه السّلام گويد: بآن حضرت عرض كردم: هيچ نشانه‏اى در پيشاپيش اين كار نيست؟ فرمود: چرا. عرض كردم: چيست آن نشانه؟

فرمودنابودى عبّاسى و خروج سفيانى و كشته شدن نفس زكيّه و فرو رفتن زمين در بيداء و صدائى از آسمان، عرض كردم: فدايت شوم ميترسم كه اين كار بطول انجامد؟

فرمود: نه، آن مانند رشته منظّمى بدنبال هم خواهد بود.

 حال روشن است که اگر آل سعود همان بنی عباس روایات باشد و ملک عبدالله نیز عبدالله ذکر شده در روایات باشد ، ما تا چه اندازه به ظهور نزدیک شده ایم.

 البته واضح است که نمی توان به صورت قطعی در این زمینه اظهار نظر کرد اما حتی احتمال این امر عظیم نیز خود امری بسیار عظیم است و آمادگی هرچه بیشتر شیعیان را می طلبد.

 مطمئنا تحولات آتی عربستان ، یمن ، شام و ... پرده از بسیاری از اسرار برخواهد داشت.


ادامه مطلب


طبقه بندی: اخبار،
برچسب ها: اختلاف بنی عباس از علائم حتمیه،

تاريخ : پنجشنبه 10 ارديبهشت 1394 | 10:45 | نویسنده : مجتبی |

استاد پناهیان : دلایل ظهور دارند ما را محاصره می‌کنند

ادامه ی مطلب...

حجّت الاسلام علیرضا پناهیان در سلسله جلسات تاریخ تحلیلی اسلام با اشاره به حضور یکی از چهره های شاخص نیروهای مقاومت یمن در کشورمان گفت: یکی از سؤالاتی که جوانان در نشست های مختلف از وی پرسیده بودند در خصوص موشک های یمن و توان موشکی این کشور بود که ایشان معمولاً در پاسخ به آنها گفته بود مگر شما زمانی که انقلاب کردید موشک داشتید. شما حتّی در جنگ تحمیلی هم موشک نداشتید. ما توکلمان به خداست و خدا ما را کمک می کند.

 وی ادامه داد: وقتی این سؤال به دفعات متعدد از ایشان پرسیده شده بود، وی از فردی که به نوعی میزبان ایشان هم بوده پرسیده بود چرا جوانان شما انقدر درباره موشک از ما سؤال می پرسند؛ ما با خدا کارها را پیش خواهیم برد. جالب اینکه وقتی این فرد، این موضوع را برای ما نقل می کرد، دوستانی که در جلسه حاضر بودند پرسیدند حالا واقعاً آنها موشک دارند یا نه!

  استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه بسیاری از اوقات، ما مذهبی ها در مقام عمل، به نوعی غیرمعنوی عمل می کنیم و برخی اوقات سکولار می شویم  افزود: ما و به نوعی خدا را فراموش می کنیم و خدا را در عرض وسائل دیگر در نظر می گیریم. ما واقعا باید باور کنیم که داشتن یا نداشتن موشک فرقی ندارد؛ واقعاً فرقی ندارد. خیلی عمیق تر از اینها باید خدا را باور کنیم؛ اگر اینگونه بودیم خیلی زودتر از اینها فرج حاصل می شد.

  پناهیان آغاز ماه رجب و در پیش بودن ماه شعبان و ماه مبارک رمضان را مورد اشاره قرار داد و با بیان اینکه در این 3 ماه نیز همانند ماه محرم باید سبک زندگی خودمان را عوض کنیم گفت: باید در این 3ماه تغییرات محسوسی را در خود ایجاد کنیم؛ مخصوصاً در زمانه ای که در آن به سر می بریم باید با اضطرار دعا کنیم و به در خانه خدا برویم. ما اگر در شرایطی که هیچ اضطرار و شرایط فیزیکی هولناکی متوجه ما نیست به در خانه خدا برویم و با اضطرار دعا کنیم، هزاران قدم جلو می افتیم؛ چون اضطرار را با معرفت در خود ایجاد کرده ایم و از روی جبر شرایط نبوده است.

پژوهشگر مسائل دینی ادامه داد: معلوم نیست دعای کسانی که زیر بمباران های دشمن هستند و یا در معرض سر بریده شدن هستند، به اندازه دعای شما مستجاب بشود که با آرامش روزها زیر سایه و شب ها کنار خانواده خود هستید و دارد دعا می کنید. اضطرار شما یک اضطرار معرفتی است؛ یک اضطرار موقعیتی نیست. اگر شما بتوانید مضطرانه دعا کنید خیلی کار جلو می رود؛ نه سر اطرافیان شما را دارند از بدن جدا می کنند، نه بمب بر سر شما می ریزند؛ با این حال رفته اید در خانه خدا و ناله می زنید. این یعنی سطح معرفت و معنویت خیلی بالا رفته است. خدا با چه زبانی به ما بفهماند که این انتظار را از ما دارد. بنده البته می دانم کسانی که در میدان نبرد هستند چه اجری دارند و در راه خدا 800 کشته و زخمی دادن یعنی چه؛ انسان گاهی اوقات وقتی این مجروح ها را می بیند آرزوی شهادت می کند. معلوم است که اینها از ما جلوتر هستند و از نظر معنوی، نورانی تر هستند و ما در پرتو نور آنها داریم زندگی می کنم، ولی معلوم نیست دعای شما بیشتر از دعای آنها مستجاب نشود.

مسئول اتاق فکر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها، دعای مضطرانه در شرایط غیر اضطرار را اتفاقی ویژه خواند و اظهارداشت: باید اعتکاف امسال را شدیداً تحت تأثیر فضای دعا قرار بدهیم؛ هیچ کس هم از دعا خسته نمی شود. شما محرم ده شب سینه زنی می کنید اصلا خسته  نمی شوید چون توقع و آمادگی اش را دارید، در ماه مبارک رمضان روزه می گیرید و آنچنان هم گرسنه نمی شوید چون بنایش را دارید. در شب های ماه رجب و شعبان اگر هر شب هم برنامه دعا و مناجات برای خودتان بریزید تا برای ماه مبارک رمضان آمادگی داشته باشید اصلا خسته نخواهید شد.

 وی با بیان اینکه بیایید فضا را عوض کنیم و باور کنیم که دعا کارساز است نه موشک، اضافه کرد: باور کنیم کاری که با دعا می شود کرد با لشگر و نیروهای رزمنده نمی شود انجام داد. مخصوصا اینکه یک خبر مهمی که وجود دارد این است که شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان امسال، بنابر تقویم شب جمعه است. بسیاری از علائم دارند به ما می گویند که مقداری حواسمان را جمع کنیم. واقعا یک شب بنشینیم برنامه ریزی کنیم که اگر ظهور نزدیک است، من دارم چکار می کنم. واقعا اگر امسال، سال آینده بخواهد اتفاقی رخ دهد ما چکاره ایم. یک بار بنشینیم فکر کنیم و آمادگی مان را برای ظهور بررسی کنیم. برای این آمادگی نیز هیچ راهی جز دعا نداریم.

 پناهیان ادامه داد: از هم اکنون برای شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان که بناست در آسمان منادی ندا سر دهد و ما را برای ظهورآماده کند، خودمان را آماده کنیم.

 کارشناس مسائل مهدویت، ظهور را فرآیندی مرحله ای و تدریجی توصیف کرد و با بیان اینکه همه این مقدمات یک شبه اتفاق نمی افتد، ادامه داد: هر چه جلوتر می رویم، انکار نزدیک بودن ظهور سخت تر از گذشته می شود؛ دلائل ظهور دارند ما را محاصره می کنند. علائم دارند خودشان را نشان می دهند، علائم بسیار آشکار هستند. اشارات و تصریحات روایات فراوانی در این باره وجود دارد. اگر این همه آمادگی که در منطقه بوجود آمده دلیل بر نزدیکی ظهور نیست، حداقل باید در روایات ذکر می شد که یک بار همه ی علائم ظهور تا حدی خودشان را نشان می دهند ولی ظهور رخ نخواهد داد؛ کما اینکه درباره سفیانی چنین روایتی وجود دارد که سفیانی اول و سفیانی دوم داریم. اگر یک جریان سفاکی در منطقه ظهور کند و خونریزی کند مردم می گویند آیا این همان سفیانی است، بعد به روایات مراجعه می کنیم. من حالا نمی گویم سفیانی اولی که در روایات آمده، قبلاً به چه چیزی تطبیق داده شده و حالا خیلی ها منتظر سفیانی دوم هستند. شاید اینگونه باشد، بنده در حد احتمال دارم بیان می کنم ولی این احتمال ها احتمال هایی نیستند که به سادگی بتوان از کنارشان عبور کرد.

 کارشناس مسائل دینی، قدرت کنونی اسلام در منطقه را مورد اشاره قرار داد و گفت: بنده تصور می کنم که ما الان در شرایطی شبیه بدر، اُحد و یا خندق نیستیم؛ موقعیت امروز ما شبیه «حُنین» است. در جنگ بدر، مؤمنین در اقلیت بودند و هیچ کس باور نمی کرد که پیروز شوند. در اُحد مؤمنین در خانه خودشان به استقبال دشمن رفتند، گروهی از مؤمنین ضعف نشان دادند و شکست خوردند. واقعاً ما الان هیچ گروهی از مؤمنین که ضعف نشان بدهند را سراغ نداریم، هیچ یک از ملت های مؤمن منطقه سنگر را خالی نکرده اند، هیچکدام عقب ننشسته اند. دوران، دوران خیانت های شبیه اُحد نیست، دوران غنیمت جمع کردن نیست، دوران جنگ خندق نیست که محاصره آنقدر سنگین باشد که ما مجبور باشیم اطراف خودمان خندق ایجاد کنیم.

 وی در توصیف شرایط جنگ حُنین گفت: حُنین تنها نبردی بود که مسلمان ها تعدادشان از غیر مسلمان ها بیشتر بود و با این حال ابتدا شکست خوردند، چون به تعدادشان مغرور شدند و به خدا توکل نکردند. آیا شما باور ندارید که ما الان تعدادمان بیشتر است؟ شاید همان ذهنیتی که برای مردم حاضر در جنگ حنین ایجاد شده بود، امروز برای ما دارد بوجود می آید که حالا که تعداد ما بیشتر است چرا برویم گریه کنیم و مضطرانه ناله سر دهیم. باور کنیم که تعداد ما الان بیشتر است و هیچ زمانی به این اندازه نبوده ایم. مردمان یمن را نگاه کنید که تعدادشان چقدر از متجاوزان بیشتر است. با جنگ 33 روزه لبنان خیلی متفاوت است. امکان کمک رسانی خیلی از غزه بهتر است. من نمی دانم ما چرا روز به روز داریم جلو می رویم. خب حالا که ما تعدادمان بیشتر است یعنی جبهه حق تعدادش بیشتر است، مبادا مانند حنین بشود که توکل نکردند و شکست خوردند. ما الان در آن شرایط هستیم و نیاز به دعا داریم.

 پناهیان اضافه کرد: بیایید با دعا اسلام را یاری کنیم. شاید در یکی از جلسات دعا دلمان آنچنان به سوز و گداز در بیاید که خدا ما را لایق قرار بدهد و از ما هم کمک بگیرد. آخرالزمان به طریقی سخت گیری بیشتر می شود و به یک طریقی سهل گیری بیشتر می شود؛ کسانی که فکرش را نمی کنید می روند خط مقدم و کسانی که از آنها توقع دارید جا می مانند. من نمی دانم چطور، ولی بروید در خانه خدا.

 


ادامه مطلب


طبقه بندی: سخنرانی استاد پناهیان،
برچسب ها: شب بیست و سوم + ندای آسمانی،

تاريخ : دوشنبه 7 ارديبهشت 1394 | 11:08 | نویسنده : مجتبی |

آخرین نشانه ها(بررسی های رویداد های پاییز 94 و تطبیق آن با روایات مهدوی+اسناد)

ادامه ی مطلب...

حوادث پاییز 1394 (ذی‌الحجة، 1436، محرم، 1437)

 

مهرماه - ذی الحجة 1436

 9 ذیحجة (روز عرفه) - اعلام مرگ آخرین حاکم حجاز در عرفات و درگیری حاجیان در منی

 عن الإمام الصادق قال: بینا الناس وقوفٌ بعرفات إذ أتاهم راکب على ناقة ذعلبة یخبرهم بموت خلیفة یکون عند موته فرج آل محمد وفرج الناس جمیعاً. عن الإمام الباقر: یکون سبب موته أنه ینکح خصیاً له فیقوم فیذبحه ویکتم موته أربعین یوماً.

 از امام صادق علیه السلام است که فرمود: هنگامی که مردم در عرفات، وقوف کرده اند (عصر روز نهم ذی الحجة) فردی سوار بر مرکبی تندرو به سوی آنان می آید و خبر مرگ خلیفه را به آنان می دهد. در مرگ او فرج آل محمد و فرج همه ی مردم است. از امام باقر است که فرمود: سبب مرگش آن است که به مردی عقیم شده [ظاهراً خدمتکارش است] تجاوز می کند و آن مرد او را می کشد، و مرگش چهل روز، پنهان نگه داشته می شود.

مرگ آخرین جانشین مقتدر ملک عبدالله، در روز عرفه اعلام خواهد شد و این روز عرفه، 31 روز قبل از روز عاشورایی است که امام زمان ظهور می کند. با مرگ او شیرازه ی حکومت از هم می پاشد. به عبارت دیگر، در ماه آخر منتهی به ظهور، عربستان، حاکمی نخواهد داشت. بلکه چون این حاکم 40 روز قبل از اعلام رسمی مرگش، کشته شده، باید گفت در 70 روز آخر، عربستان حاکمی نخواهد داشت. این حاکم باید جوان باشد و احتمالاً از نسل دوم آل سعود چون اقدام به عملی غیراخلاقی می کند و بر اثر آن کشته می شود.

 این که حکومت عربستان در ماه آخر منتهی به ظهور، چنان از هم پاشیده باشد که عملاً حکومتی وجود نداشته باشد، مهم است، زیرا به شیعیان دستور داده شده در مکه جمع شوند، و ظهور قرار است در این جا اتفاق افتد. لذا اگر حکومت مستقری وجود داشته باشد، می تواند مانع از تحرکات شیعیان شود.

 این که گفته شده "در مرگ او فرج آل محمد و فرج همه ی مردم است" دو معنا می تواند داشته باشد. اول این که منظور این است که این رویداد، از نظر زمانی، بسیار به زمان فرج/ظهور نزدیک است؛ و دوم این که این رویداد، آخرین حلقه در تکمیل مقدمات ظهور است و یکی از آخرین موانع ظهور، را برمی دارد.

بعلاوه، در روایات گفته شده که کسی که خبر مرگ آن حاکم را می آورد به دست برخی حاجیان کشته می شود. گویا برخی افراد حاضر در محل (شاید از مقامات) نمی خواسته اند این خبر فاش شود. همچنین از درگیری شدید حاجیان در منا سخن رفته است که برخی به امام دعوت می کنند و برخی مخالف اند. در روایات سال ظهور، از تعطیل شدن حج هم صحبت شده که ممکن است مربوط به همین سال آخر باشد که حکومت عربستان از درون دچار فروپاشی شده و به خاطر مسائلی مانند ندای آسمانی، و ناآرامی های شدید همسایه های شمالی و جنوبی عربستان، اوضاع بسیار متشنج است و دولت عربستان، ورود حاجیان خارجی، خصوصاً از کشورهای شیعه نشین را ممنوع می کند.

  برخی این روایت را مربوط به ملک عبدالله دانسته اند و منتظر اعلام مرگ او در روز عرفه سال 93، (13 ماه قبل از ظهور) هستند. اما در این روایت نامی از عبدالله نیست و از طرف دیگر، اقدام غیراخلاقی او از پیرمرد مریضی مثل ملک عبدالله بعید است.

 

تکمیلی

11 مهر 1393: امروز عرفه در عربستان گذشت و خبری از مرگ حاکم حجاز در بین حاجیان اعلام نشد، بنابراین حدس فوق درست بود. این روایت مربوط به ملک عبدالله نیست.

اگر کسی باز هم اصرار داشته باشد که این روایت را مربوط به ملک عبدالله بداند، بنابراین باید بپذیرد که حتی ظهور در سال 94 هم واقع نخواهد شد. زیرا در جمع دو روایت، به این نتیجه می رسیم که عبدالله حاکم حجاز باید در روز عرفه مرگش اعلام شود و پس از او باید جانشینانی بیایند که برخی چند ماه حکومت کنند. در نتیجه اعلام مرگ عبدالله نمی تواند در آخرین عرفه ی قبل از ظهور (30 روز مانده به عاشورا) باشد، چون در 30 روز امکان این که کسی چند ماه حکومت کند نیست. بنابراین مرگ عبدالله باید اقلا 13 ماه پیش از ظهور اعلام شود (در دومین عرفه ی قبل از ظهور) تا امکان تحقق هر دو روایت باشد.

بنابراین از نظر کسانی که اصرار دارند، این دو روایت مربوط به یک نفر است، اگر ظهور بخواهد، مثلاً، در عاشورای 1394، باشد، پس مرگ عبدالله باید در عرفه ی 1393 اعلام شود، و اگر این اعلام انجام نشود، پس از همین الان می توان گفت، که در عاشورای 1394 هم ظهوری اتفاق نخواهد افتاد. در مجموع، به نظر می رسد، یک اشتباه در مربوط دانستن روایت روز عرفه، به ملک عبدالله (بدون وجود هیچ روایت صریحی) باعث چنین ناامیدی بزرگی در قضیه ی ظهور می شود.

برخی هم روایت روز عرفه را مربوط به صدام دانسته اند، اما صدام در روز عید قربان (روز بعد از عرفه) اعدام شد و ضمناً پس از مرگ او اتفاق خاصی هم نیفتاد که بتوان در مورد آن گفت: "در مرگ او فرج آل محمد و فرج همه ی مردم است". البته در سقوط او فرج مختصری بود، آن هم نه برای همه ی مردم، بلکه فقط برای مردم عراق، اما سقوط او چند سال قبل از مرگش بود.

 

آتشی در مشرق

 عن الإمام الصادق قال: إذا رأیتم علامة فی السماء ناراً عظیمة من قبل المشرق تطلع لیالی، فعندها فرج الناس وهی قدام القائم بقلیل.

 از امام صادق است که فرمود: آنگاه که نشانه ای در آسمان دیدید، آتشی بزرگ از سوی مشرق، که شب ها دیده می شود، پس آن هنگام، زمانِ فرج مردم است و آن اندکی قبل از قیام قائم است.


25 ذیحجة - قتل نفس زکیه، فرستاده ی امام در کنار کعبه

عن أمیر المؤمنین: ألا أخبرکم بآخر ملک بنی فلان؟ قلنا بلى أمیر المؤمنین. قال: قتل نفس حرام فی بلد حرام عن قوم من قریش، والذی فلق الحبة وبرأ النسمة ما لهم ملک بعده غیر خمسة عشر لیلة.

از امیرالمومنین: آیا شما را خبر بدهم از پایان حکومتِ بنی فلان؟ گفتیم آری یا امیرالمومنین. فرمود: کشتن جانی محترم در شهری محترم، از قریش. به خدایی که دانه را شکافت و انسان را آفرید، حکومت آنان، بعد از آن، بیش از پانزده شب، طول نخواهد کشید.

از این روایت بر می آید که با مرگ آخرین خلیفه، حکومت، هنوز به کلی از هم نپاشیده، بلکه تنها اختلاف بر سر جانشین باعث می شود، که حاکم جدید انتخاب نشود. همچنین از این روایت بر می آید که روز ظهور، روز سرنگونیِ نهایی حکومت آل سعود خواهد بود.

عن صالح مولى بنی العذراء قال: سمعت أبا عبد الله الصادق یقول: لیس بین قیام قائم آل محمد وبین قتل النفس الزکیة إلا خمس عشرة لیلة.

 شنیدم، ابو عبدالله الصادق، می گوید: بین قیام قائم آل محمد و قتل جان پاک، بیش از پانزده شب، فاصله نیست.

 توجه شود که این نفس زکیه، غیر از آن نفس زکیه ای است که در عراق کشته می شود.

 گویا سخنرانی و قتل نفس زکیه هم در شب است، مانند سخنرانی اول خود امام

عن الإمام الباقر قال: یقول القائم لأصحابه: یا قوم إن أهل مکة لایریدوننی ولکنی مرسل إلیهم لأحتج علیهم بما ینبغی لمثلی أن یحتج علیهم. فیدعو رجلاً من أصحابه فیقول له: إمض إلى أهل مکة فقل: یاأهل مکة أنا رسول فلان إلیکم وهو یقول لکم: إنا أهل بیت الرحمة ومعدن الرسالة والخلافة، ونحن ذریة محمد وسلالة النبیین، وإنا قد ظلمنا واضطهدنا وقهرنا وابتُز منا حقنا منذ قبض نبینا إلى یومنا هذا، فنحن نستنصرکم فانصرونا! فإذا تکلم الفتى بهذا الکلام أتوا إلیه فذبحوه بین الرکن والمقام وهی النفس الزکیة. فإذا بلغ ذلک الإمام قال لأصحابه: أما أخبرتکم أن أهل مکة لایریدوننا! فلایدعونه حتى یخرج فیهبط من عقبة طوى فی ثلاث مئة وثلاثة عشر رجلاً عدة أهل بدر حتى یأتی المسجد الحرام فیصلی عند مقام إبراهیم أربع رکعات، ویسند ظهره إلى الحجر الأسود ثم یحمد الله ویثنی علیه ویذکر النبی ویصلی علیه ویتکلم بکلام لم یتکلم به أحد من الناس ...

  از امام باقر علیه السلام: قائم به یارانش می گوید: اهل مکه مرا نمی خواهند ولی من پیکی به سویشان می فرستم تا بر آنان حجت را تمام کند، آن گونه که شایسته ی من است. پس مردی از یارانش را فرامی خواند و به او می گوید: به نزد اهل مکه برو و بگو: ای اهل مکه من فرستاده ی فلانی ام به سوی شما و پیام او را می رسانم که می گوید: "ما اهل بیت رحمت و معدن رسالت و خلافتیم، و ما فرزندان محمد و نوادگان پیامبرانیم، و از روزی که پیامبرمان از دنیا رفت بر ما ستم شد و حقمان غصب شد تا همین امروز. ما از شما یاری می طلبیم، پس یاری مان کنید". هنگامی که آن جوان این سخنان را می گوید، بر او هجوم می برند و بین رکن و مقام، کنار کعبه، سرش می برند، این جوان همان جان پاک (نفس زکیه) است.

 

آبان - محرم 1437

 در سال فرد

 عن أبی عبد الله قال: لا یخرج القائم إلا فی وتر من السنین، سنة إحدى أو ثلاث أو خمس أو سبع أو تسع.

 از امام صادق است که فرمود، قیام قائم نیست مگر در سال فرد، یک یا سه یا پنج یا هفت یا نه.

 

عاشورای سال 94 شمسی، مطابق است با دهم محرم 1437

 شب جمعه، شب تاسوعا، جمع شدن 313 نفر در مکه به طی الارض، اصلاح امور در یک شب

 عن علی قال: قال رسول الله’: المهدی منا أهل البیت یصلح الله له أمره فی لیلة

 از پیامبر خدا (ص): مهدی از ما اهل بیت است و خداوند امر او را در یک شب اصلاح می کند.

   وفی دلائل الإمامة/307: یجمعهم الله إلى مکة فی لیلة واحدة وهی لیلة الجمعة فیتوافون فی صبیحتها إلى المسجد الحرام ، لایتخلف منهم رجل واحد.

 خداوند آنان را در یک شب جمعه، در مکه جمع می کند پس صبح به سوی مسجدالحرام روانه می شوند.

 اصلاح امور در یک شب. همان طور که در متن روایات مربوط به قتل نفس زکیه، اشاره شده، در آستانه ی ظهور، شرایط مکه، بر حسب ظاهر، اصلاً آماده نیست. خود امام می فرماید: اهل مکه مرا نمی خواهند، فرستاده ی امام، نفس زکیه هم که کشته می شود. اما در تنها یک شب، ورق بر می گردد و شرایط به نفع امام تغییر می کند. این است معنای اصلاح امور در یک شب، نه چنانکه برخی گمان کرده اند، که ظهور بدون هیچ مقدمه ای و ناگهانی اتفاق می افتد.

 در روز جمعه تاسوعا، خسف بیداء

 عن جابر الجعفی قال: قال لی أبو جعفر: ... ویبعث السفیانی بعثاً إلى المدینة فینفر المهدی منها إلى مکة، فیبلغ أمیر جیش السفیانی أن المهدی قد خرج من المدینة، فیبعث جیشاً على أثره فلا یدرکه، حتى یدخل مکة خائفاً یترقب على سنة موسى بن عمران، وینزل أمیر جیش السفیانی البیداء فینادی مناد من السماء یا بیداء أبیدی القوم، فیخسف بهم البیداء فلا یفلت منهم إلا ثلاثة ... والقائم یومئذ بمکة، قد أسند ظهره إلى البیت الحرام مستجیراً به ینادی: یا أیها الناس إنا نستنصر الله ومن أجابنا من الناس فإنا أهل بیت نبیکم ونحن أولى الناس بالله وبمحمد ... الخ.

 از ابوجعفر (امام باقر علیه السلام) است که فرمود: ... و سفیانی لشکری به سوی مدینه می فرستد، پس مهدی از مدینه به قصد مکه بیرون می رود. به امیر لشکر سفیانی خبر می رسد که مهدی از مدینه خارج شده است. پس لشکری به دنبال او می فرستد که به او نمی رسند و مهدی وارد مکه می شود، ترسان و پاینده ی پیرامونش، مانند موسی بن عمران، و امیر لشکر سفیانی در بیداء [(خروجی مدینه به سوی مکه، امروزه داخل شهر مدینه است)] فرود می آید، در آن هنگام، ندا دهنده ای از آسمان ندا می دهد که ای بیداء، این قوم را نابود کن. پس زمین آنان را در خود فرو می برد و جز سه نفر باقی نمی مانند .... و قائم در آن روز در مکه است، به دیوار خانه ی کعبه تکیه کرده، گویی که به آن پناه آورده است، و فریاد می زند: ای مردم، ما از خدا یاری می جوییم و از هر که از مردم که ما را پاسخ دهد. ما اهل بیت پیامبرتان هستیم و ما نزدیکترین مردم به خدا و رسولیم و ....

در روز تاسوعا، سپاه عثمان سفیانی در خروجیِ مدینه، در زمین فرو می رود و این از معجزات است.

این که خسف بیدا در روز تاسوعاست از اینجا فهمیده می شود که در روایت آمده که "والقائم یومئذ بمکة ... ینادی" یعنی در همان روز، سخنرانی اول در مکه انجام می شود و ما می دانیم که سخنرانی اول، در شب عاشوراست بعد از نماز عشا.

 

سخنرانی - در شامگاه جمعه، شب عاشورا - در کنار کعبه

 ابن حماد: 1/345، عن أبی جعفر قال: ... ثم یظهر المهدی بمکة عند العشاء ...

 از امام باقر:  ... مهدی، هنگام عشا، در مکه ظهور می کند ...


عن الإمام الباقر قال: یقول القائم لأصحابه: ... وهی النفس الزکیة. فإذا بلغ ذلک الإمام قال لأصحابه: أما أخبرتکم أن أهل مکة لایریدوننا! فلایدعونه حتى یخرج فیهبط من عقبة طوى فی ثلاث مئة وثلاثة عشر رجلاً عدة أهل بدر حتى یأتی المسجد الحرام فیصلی عند مقام إبراهیم أربع رکعات، ویسند ظهره إلى الحجر الأسود ثم یحمد الله ویثنی علیه ویذکر النبی ویصلی علیه ویتکلم بکلام لم یتکلم به أحد من الناس ...

از امام باقر: [پس از ذکر قتل نفس زکیه در کنار کعبه که در بالا ترجمه شد] پس هنگامی که خبر قتل او به امام می رسد، به یارانش می گوید، نگفتم، اهل مکه ما را نمی خواهند؟ اما یارانش او را رها نمی کنند تا هنگام قیام که از گردنه ی طــُـوا [(نزدیک مکه)] پایین می آید در میان سیصد و سیزده مرد، به تعداد سپاه بدر، و به مسجد الحرام وارد می شود و نزد مقام ابراهیم، چهار رکعت نماز می خواند [(نماز عشا)] و سپس به حجر الاسود تکیه می کند و رو به مردم، پس از حمد خدا و یاد پیامبر، و درود فرستادن بر او، سخنانی می گوید، که هیچ یک از مردم، چنان سخنانی هرگز نگفته است ....

گویا امام در فاصله ی قتل نفس زکیه و روز تاسوعا که پانزده روز است، سفری هم به مدینه خواهد داشت، و درست در روز تاسوعا بر می گردد.  

بیعت - در روز عاشورا، روز شنبه، دوم آبان 1394 - در کنار کعبه

  قال أبو جعفر: یخرج القائم یوم السبت یوم عاشوراء الیوم الذی قتل فیه الحسین.

ترجمه: ابوجعفر (امام باقر علیه السلام): قائم در روز شنبه، روز عاشورا، قیام می کند، همان روزی که حسین (علیه السلام) کشته شد.

 عن أبی جعفر قال: کأنی بالقائم یوم عاشوراء یوم السبت قائماً بین الرکن والمقام، بین یدیه جبرئیل ینادی: البیعة لله، فیملؤها عدلاً کما ملئت ظلماً وجوراً.

مضمون: گویی قائم را می بینم در روز عاشورا، روز شنبه، که بین رکن و مقام (کنار کعبه) ایستاد
ادامه مطلب


طبقه بندی: آشنایی با امام زمان(عج)،

تاريخ : دوشنبه 31 فروردين 1394 | 22:00 | نویسنده : مجتبی |

آخرین نشانه ها(بررسی های رویداد ها تابستان 94 و تطبیق آن با روایات مهدوی+اسناد)

ادامه ی مطلب...

حوادث تابستان 1394 (رمضان، شوال، و ذی‌القعده، 1436)


رمضان - تیرماه: برترین نشانه ی ظهور، سحرگاه جمعه 23 رمضان پس از اذان صبح، ندای آسمانی

 زمان ندا: عن أبی عبد الله قال: الصیحة التی فی شهر رمضان تکون لیلة الجمعة لثلاث وعشرین مضین من شهر رمضان.

از امام صادق علیه السلام: ندایی که در ماه رمضان است در شب جمعه، 23 رمضان خواهد بود.

 

عن أبی عبد الله قال: ... إن قدام هذا الأمر خمس علامات: أولاهن النداء فی شهر رمضان، وخروج السفیانی، وخروج الخراسانی، وقتل النفس الزکیة، وخسف بالبیداء ...

از امام صادق علیه السلام: ... پیشاپیش این امر (ظهور) 5 نشانه است: برترین شان ندا در ماه رمضان است، و (سپس) شورش سفیانی، و قیام خراسانی، کشته شدن جان پاک، و فرو رفتن زمین در بیداء

 

عن أبی جعفر قال: سئل أمیر المؤمنین عن قوله تعالى: فَاخْتَلَفَ الأَحْزَابُ مِنْ بَینِهِمْ، فقال: إنتظروا الفرج من ثلاث، فقیل: یا أمیر المؤمنین وما هن‌؟ فقال: اختلاف أهل الشام بینهم، والرایات السود من خراسان والفزعة فی شهر رمضان. فقیل: وما الفزعة فی شهر رمضان‌؟ فقال: أو ما سمعتم قول الله عز وجل فی القرآن: إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آیةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ: هی آیة تخرج الفتاة من خدرها وتوقظ النائم وتفزع الیقظان.

عن أبی عبدالله أنه قال:أما إن النداء من السماء باسم القائم فی کتاب الله لبین، فقلت: فأین هو أصلحک الله؟ فقال: فی طسم، تلک آیات الکتاب المبین ، قوله: إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ . قال: إذا سمعوا الصوت أصبحوا وکأنما على رؤوسهم الطیر.

از امام صادق است که فرمود: اما آن ندای آسمانی، به نام قائم در قرآن به وضوح بیان شده است. [راوی می گوید:] گفتم: کجای قرآن؟ پس فرمود: در سوره ی طسم، آنجا که می فرماید: "اگر بخواهیم از آسمان نشانه ای می فرستیم که گردنشان در برابر آن فرود آید". [سپس] فرمود: هنگامی که این صدا را بشنوند، [از تعجب در جایشان] خشکشان می زند (اصطلاحاً).

 

عن أبی عبد الله أنه قال: النداء من المحتوم والسفیانی من المحتوم، والیمانی من المحتوم، وقتل النفس الزکیة من المحتوم، وکف یطلع من السماء من المحتوم، قال وفزعةٌ فی شهر رمضان توقظ النائم وتفزع الیقظان وتخرج الفتاة من خدرها.

از ابوعبدالله امام صادق است که فرمود: ندا حتمی است، و سفیانی حتمی است و یمانی، حتمی است و کشته شدن نفس زکیه، حتمی است، و دستی که در آسمان ظاهر می شود، حتمی است، [سپس فرمود] و ندای رعب آوری که در ماه رمضان است و خفته را بیدار می کند و بیدار را به هراس می افکند و دختران را از پشت حجاب ها [در جستجوی منشاء صدا] بیرون می کشاند.

 

روت أحادیث النداء مصادر الجمیع، ومنها: ینادی مناد من السماء باسم القائم، فیسمع ما بین المشرق إلى المغرب، فلا یبقى راقد إلا قام، ولا قائم إلا قعد، ولا قاعد إلا قام على رجلیه من ذلک الصوت، وهو صوت جبرئیل الروح الأمین. (غیبة الطوسی/274 ، وإعلام الورى/428 ، وإثبات الهداة:3/540).

ندادهنده ای از آسمان به نام قائم ندا می دهد، پس هر که در زمین است آن ندا را می شنود، خفته ای نمی ماند مگر بیدار می شود، و ایستاده ای نیست مگر می نشیند و نشسته ای نیست مگر، از آن صدا، می ایستد، و آن صدای جبرئیل روح الامین است.

 اگر این ندا پس از اذان صبح به وقت مکه باشد، پس به وقت ایران باید حدود یک ساعت پس از اذان صبح شنیده شود.

همان طور که در روایت گفته شده، "أولاهن النداء فی شهر رمضان" یعنی ندای ماه رمضان برترین نشانه ی نزدیک شدن ظهور است. ویژگی این ندا این است که همه ی مردم زمین آن را می شنوند، هر کس به زبان خودش، حتی کسانی که خوابند با این ندا بیدار می شوند. ویژگی این ندا آن است که معجزه ای است که بسیاری از سر ناچاری در برابر آن تسلیم می شوند. همانطور که شیخ کورانی در کتاب المعجم اشاره کرده است، بسیاری از مردم، که احتمالاً اشاره به اهل سنت دارد، با بی میلی، امام زمان را می پذیرند. از یک طرف بی میل اند چون دوست ندارند بپذیرند، در همه ی این سال ها تشیع حق بود و از سوی دیگر، در برابر معجزه ای قرار گرفته اند که از آن راه گریزی نیست، لذا ایمان می آورند.

 به نظر می رسد با این ندا، بسیاری از مردم چه مسلمان، چه غیرمسلمان، نسبت به ظهور، پذیرش پیدا می کنند و یک آمادگی عمومی برای ظهور ایجاد می شود.

پس از این ندا، صحبت از امام زمان، در بین مردم، بسیار شایع می شود.

نظر شخصی من این است که فتنه ی تکفیری ها، جز با معجزه ی ندای آسمانی درمان ریشه ای نخواهد شد، و این به خاطر زمینه های مذهبیِ آنان است. بر خلاف سخن کسانی که می گویند، نشانه ها هیچ نقشی در زمینه سازی برای ظهور ندارند، می توان گفت، دست کم، ندای آسمانی، چنین نیست و خودش در آماده کردن مردم، بسیار نقش دارد.

 محتوای ندا: حق با علی و شیعیان اوست

 قلت لأبی عبد الله: ...  کیف یکون النداء‌؟ قال: ینادی مناد من السماء أول النهار: ألا إن الحق فی علی وشیعته، ثم ینادی إبلیس لعنه الله فی آخر النهار: ألا إن الحق فی السفیانی وشیعته، فیرتاب عند ذلک المبطلون.

از امام صادق علیه السلام است که فرمود: در ابتدای روز، ندادهنده‌ای در آسمان ندا می دهد که: آگاه باشید که حق با علی و شیعیان اوست، در پایان همان روز، ابلیس ملعون، ندا می دهد: آگاه باشید حق با سفیانی و شیعیان اوست، پس بی باوران، [در صحت ندای ابتدای صبح] شک می کنند.

 عن أبی عبد الله: ... والله إن ذلک فی کتاب الله عز وجل لبین حیث یقول: إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آیةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ، فلا یبقى فی الأرض یومئذ أحد إلا خضع وذلت رقبته لها، فیؤمن أهل الأرض إذا سمعوا الصوت من السماء ألا إن الحق فی علی بن أبی طالب وشیعته! قال: فإذا کان من الغد صعد إبلیس فی الهواء حتى یتوارى عن أهل الأرض، ثم ینادی: ألا إن الحق فی عثمان بن عفان وشیعته فإنه قتل مظلوماً فاطلبوا بدمه، قال: فیثبت الله الذین آمنوا بالقول الثابت على الحق وهو النداء الأول، ویرتاب یومئذ الذین فی قلوبهم مرض، والمرض والله عداوتنا، فعند ذلک یتبرؤون منا ویتناولوننا فیقولون: إن المنادی الأول سحرٌ من سحر أهل هذا البیت.

از امام صادق علیه السلام: به خدا، این امر در کتاب خدا، آشکارا بیان شده است، آنجا که می گوید:"اگر بخواهیم از آسمان نشانه ای می فرستیم که گردنشان در برابر آن فرود آید"، پس در زمین، هیچ کس نمی ماند مگر این که [در برابر این حقیقت] سر فرود می آورد، پس اهل زمین ایمان می آورند آنگاه که آن صدا را از آسمان می شنوند که [می گوید] "آگاه باشید حق با علی بن ابی طالب و شیعیان اوست". فردای آن سحر، ابلیس در آسمان اوج می گیرد تا جایی که از زمین قابل دیدن نباشد، پس ندا می دهد که: آگاه باشید که حق با عثمان بن عفان و شیعیان اوست، که مظلوم کشته شد، به خونخواهیِ او برخیزید. پس خداوند باورمندان را بر سخن حق، پایدار می دارد و آن [سخن حق] همان ندای اول است، و در آن روز بیماردلان (و بیماری دل، به خدا دشمنیِ ماست) به شک می افتند و از ما بیزاری می جویند و توهین می کنند و می گویند: ندادهنده ی نخست، جادویی از جادوهای اهل این خانه/بیت، بود.

 

عن أبی عبد الله قال: ینادی مناد باسم القائم. قلت: خاص أو عام؟ قال: عام یسمعه کل قوم بلسانهم، قلت: فمن یخالف القائم وقد نودی باسمه؟ قال: لایدعهم إبلیس حتى ینادی ویشکک الناس.

از امام صادق علیه السلام است که فرمود، ندادهنده‌ای به نام قائم، ندا می دهد. گفتم، خصوصی یا عمومی؟ فرمود: عمومی که هر ملتی به زبان خودش آن را می شنود، گفتم: پس چه کسی با قائم مخالفت می کند در حالی که از آسمان به نامش ندا آمده؟ فرمود: ابلیس رهایشان نمی کند، تا ندایی دهد که مردم را به شک اندازد.

 

تفسیر القمی:2/327: قوله: وَاسْتَمِعْ یَوْمَ یُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَکَانٍ قَرِیبٍ: قال: ینادی المنادی باسم القائم واسم أبیه. قوله: یَوْمَ یَسْمَعُونَ الصَّیْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِکَ یَوْمُ الْخُرُوج: قال: صیحة القائم من السماء ذلک یوم الخروج، قال: هی الرجعة). وعنه المحجة/209، والبرهان:4/229 .

در کتاب تفسیر قمی در تفسیر آیه ی "بشنو آن روزی که ندادهنده از جایی نزدیک ندا می دهد" می گوید، ندادهنده به نام قائم و نام پدرش ندا می دهد. و در تفسیر آیه ی "روزی که آن فریادِ به حق را می شنوند، آن روز، روز خروج است" می گوید، منظور فریادی است به نام قائم از آسمان؛ و منظور از روز خروج، روز رجعت[1] است.

[1] شاید اشاره دارد به این که بدن هایی که در اثر باران جمادی و رجب، بازسازی شده اند، اکنون، روح به آن ها رجعت می کند و در مکه حاضر می شوند.

 قال علی بن موسى الرضا :  ... وهو الذی تطوى له الأرض ولا یکون له ظل. وهو الذی ینادی مناد من السماء یسمعه جمیع أهل الأرض بالدعاء إلیه یقول: ألا إن حجة الله قد ظهر عند بیت الله فاتبعوه فإن الحق معه وفیه، وهو قول الله عز وجل: إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ.

علی بن موسی الرضا، فرمود: ... و اوست که طی الارض می کند و سایه ندارد؛ و اوست که ندادهنده ای از آسمان ندا می دهد، ندایی که همه ی اهل زمین آن را می شنوند، و به او فرا می خواند و می گوید: آگاه باشید که حجت خدا در مسجدالحرام، ظهور کرده است، پس از او پیروی کنید که حق با او و نزد اوست، و این ندا تفسیر همان آیه ی قرآن است که می فرماید: "اگر بخواهیم از آسمان نشانه ای می فرستیم که گردنشان در برابر آن فرود آید".

 

در متن روایت فوق، ندادهنده می گوید: "حجت خدا در مسجدالحرام، ظهور کرده استبرخی از این روایت استفاده کرده و یک تقسیم بندی بین ظهور و قیام/خروج انجام داده اند که ظهور را در رمضان و قیام/خروج را در عاشورای بعد از آن دانسته اند. این تقسیم بندی از شیخ مفید نقل شده است. البته شیخ کورانی در کتاب المعجم، رجب را زمان ظهور غیررسمی ذکر کرده است. به هر حال، فرایند ظهور مراحلی را طی می کند که هر یک از آنها را می توان به نوعی، ظهور نامید

البته در عرف مردم، وقتی می گویند ظهور، منظورشان همان ظهور رسمی، علنی و همگانی است که در شامگاه جمعه، شب عاشورا، اتفاق می افتد.

نکته: در صبح 23 رمضان ندای جبرئیل، با کیفیت فوق در همه ی جهان، از سوی همگان، شنیده می شود. عصر همان روز، هم ندای شیطان شنیده می شود که می گوید: حق با عثمان (سفیانی) و پیروان اوست، و این گونه بسیاری دوباره شک می کنند (البته معلوم نیست که کیفیت صدای شیطان مانند ندای جبریل، همگانی و همه جایی باشد).

 

 شوال - مرداد: جنگ قرقیسیا بین دو گروه باطل

 عن جابر الجعفی قال: قال لی أبو جعفر: ... فأول أرض تخرب الشام یختلفون عند ذلک على ثلاث رایات: رایة الأصهب، ورایة الأبقع، ورایة السفیانی، فیلقى السفیانی الأبقع فیقتتلون فیقتله ومن معه ویقتل الأصهب، ثم لایکون همه إلا الإقبال نحو العراق ویمر جیشه بقرقیسا فیقتلون بها مائة ألف رجل من الجبارین.

از ابوجعفر (امام باقر علیه السلام) است که فرمود: ... نخستین سرزمینی که ویران می شود، شام است، که سه پرچم با یکدیگر درگیر می شوند: پرچم اصهب، پرچم ابقع، و پرچم سفیانی. سفیانی با ابقع روبرو می شود و او و همراهانش را می کشد، سپس اصهب را هم می کشد. پس از آن، همه ی تلاشش، برای حمله به عراق است و در راه عراق، لشکرش در قرقیسیا (دیرالزور)  صدهزار نفر از ستمکاران را می کشند.

 

وقال ابن حماد:1/285: عن أرطاة قال: ... السفیانی ... فیقتل الترک والروم بقرقیسیا حتى تشبع سباع الأرض من لحومهم.

 ... سفیانی ... سپس ترک و روم را در قرقیسیا (دیرالزور) می کشد چندان که جانوران درنده ی زمین از گوشت آنان سیر می شوند [یا توانند شد}.

 وقوع این جنگ در شوال را شیخ الکورانی در کتاب عصر ظهور ذکر کرده

 این جنگ بزرگ بین سفیانی از یک طرف و ترک و روم از طرف دیگر، که هر دو باطل اند، رخ می دهد و با پیروزی سفیانی به پایان می رسد. مکان جنگ، دیرالزور (قرقیسیا) در شرق سوریه است.

حدس زده می شود  که این جنگ همان جنگ علیه تروریسمی است که امریکا در حال ایجاد ائتلاف برای آن است. ترک همان ترکیه است و روم هم امریکا و همپیمانان غربی اش هستند. بعد از تلفات جنگ افغانستان و عراق، امریکا حاضر نیست نیروی زمینی به کشوری بفرستد و از دیگران می خواهد که نیروی زمینی را تأمین کنند. احتمالاً آمریکا، ترکیه را در این جنگ پیش خواهد انداخت و خود آمریکا و کشورهای هم پیمانش در این جنگ شرکت خواهند داشت و شکست خواهند خورد.

در روایات، دو طرف این جنگ باطل اند و تأکید شده، شیعیان از این جنگ فاصله بگیرند. این جنگ هر دو طرف را تضعیف خواهد کرد و کار را برای شیعیان راحت تر خواهد کرد.

با توجه به این جنگ قرقیسیا، بین سفیانی و روم، بعید است رابطه ی خوب بین سفیانی و غرب، که از عبارت "رجل متنصر" برداشت شده، مربوط به همه ی دوران سفیانی باشد. احتمالاً این رابطه ی خوب باید، مربوط به دوره ی بعد از ظهور باشد که سفیانی و غرب، با یک دشمن مشترک مواجه می شوند. 

تکمیلی:

9 مهر 1393: بالاخره ترکیه هم وارد ائتلاف ضد داعش شد و ظاهراً قرار است، با حمایت هوایی آمریکا، نیروهای زمینی ترک، وارد سوریه شده و یک منطقه ی غیرنظامی در کنار مرز ایجاد کنند.

 ترکیه برای همکاری در ائتلاف، شرط گذاشته که سرنگونی بشار اسد هم باید در برنامه باشد و در این راستا آموزش نیروهای مخالف بشار اسد از گروه های ضد داعش، هم در خاک ترکیه شروع شود. در چهار سال گذشته ترکیه آبروی سیاسی خود را برای سرنگونی بشار اسد گذاشت. ترکیه در قالب ناتو در بمباران معمر قذافی در لیبی بسیار فعال بود و وقتی درگیری های سوریه شروع شد، گمان می کرد که به همان سرعت، اسد هم سقوط خواهد کرد، اما هر چه جلو رفت، اوضاع بغرنج تر شد. لیبی دچار جنگ داخلی بین اسلامگرایان و غربگرایان شده و اخوان المسلمین مصر هم که ترکیه روی آنها حساب کرده بود سرنگون شدند. ترکیه برای حفظ آبروی خودش هم که شده، می خواهد آمریکا را راضی کند که حمله ی زمینی هم حتماً در برنامه قرار گیرد.

حدود 25 سال پیش، وقتی شیخ کورانی، اولین ویرایش از کتاب عصر ظهور را می نوشت، در توضیح کلمه ی "ترک" در روایات جنگ قرقیسیا نوشته بود، منظور از ترک ها، احتمالاً روس ها هستند (شوروی هنوز سقوط نکرده بود).. امروزه می دانیم، که منظور از ترک ها در آن روایت قطعاً خود ترکیه است، و این از معجزات این روایت است.

15 دیماه 1393: در ماه های گذشته آمریکا با رهبر ایران و دیگر مقامات سیاسی، نامه نگاری هایی داشته و از ایران دعوت کرده که در ائتلاف ضد داعش شرکت کند. هر چند آمریکا همین الان هم از حضور ایران در عراق، ناراحت نیست و از آن استقبال می کند، اما دخالت سراسری و همه جانبه را بعید است هنوز بپذیرد. هنوز مخالفت های داخلی و خارجی، در سطح عامه ی مردم و در سطح سیاستمداران، با چنین امری زیاد است. شکست آمریکا و ائتلافش در جنگ با تکفیری ها مهم است زیرا بعد از آن بعید است آمریکا و همپیمانانش، هیچ مخالفتی با دخالت های سنگین سید خراسانی در عراق داشته باشند. شکست سنگین قرقیسیا باعث خواهد شد آمریکا و غرب برای مدتی از دخالت در خاورمیانه سرخورده شده و خود را کنار بکشند و میدان را به شیعیان واگذار کنند. تنها بعد از سقوط اسرائیل است که غرب دوباره به فکر اقدام جدی می افتد.

ادامه دارد...


ادامه مطلب


طبقه بندی: آشنایی با امام زمان(عج)،

تاريخ : يکشنبه 30 فروردين 1394 | 12:11 | نویسنده : مجتبی |

آخرین نشانه ها(بررسی های رویداد ها بهار 94 و تطبیق آن با روایات مهدوی+اسناد)

ادامه ی مطلب...

اسناد

 حوادث بهار 1394 (جمادی الاخر، رجب، و شعبان، 1436)

 1. جمادی الاخر (فروردین)

پیشواز ظهور، باران رحمت، بارانی عجیب و بی سابقه از اول جمادی الآخر تا دهم رجب، مطابق با فروردین و دهه ی اول اردیبهشت 94

عن أمیرالمومنین: یا عجباً کل العجب بین جمادى ورجب ...

عن أبی عبدالله: وإذا آن قیامه مطر الناس جمادى الأخرة وعشرة أیام من رجب مطراً لم یر الخلائق مثله، فینبت الله به لحوم المؤمنین وأبدانهم فی قبورهم، فکأنی أنظر إلیهم مقبلین من قبل جهینة ینفضون شعورهم من التراب.

از ابی عبدالله (منظور امام صادق علیه السلام است): آنگاه که قیامش نزدیک شود، در جمادی الآخر و ده روز از رجب، بر مردم بارانی می بارد، که مانندش را آفریدگان ندیده باشند، پس بدان باران، خداوند، گوشت و بدن مومنان را در قبورشان می رویاند. گویا دارم آنها را می بینم که از طرف جُهَینه می آیند، و خاک را از موهایشان می تکانند.

[گویا جُهینه یکی از طرف های مکه است.]

ظاهراً این همان بارانی است که برخی مردگان را برای رجعت زنده می‌کند. با این باران بدن ها در قبور، بازسازی می شود و ظاهراً با ندای آسمانی (احتمالاً ندای رمضان)، رجعت روح به بدن، اتفاق می افتدمشخص نیست، شروع این باران از ابتدای ماه جمادی خواهد بود یا از میانه‌ی آن.

گویا قضیه ی طغیان رود فرات و افتادن آب در کوچه های کوفه، که در برخی روایات گفته شده، مربوط به همین زمان باشد.

 این باران پایان همه ی خشک سالی ها و بی آبی ها، خواهد بود.

نکته: هر چند در روایات اسلامی، باران به طور کلی، شفاست، اما اگر این باران خاص را دیدید، حتماً برای شفا و تبرک استفاده کنید. بارانی که مرده زنده می کند، بعید نیست بیماری را هم شفا دهد.

 2. رجب (اردیبهشت)

 2- 1) آغاز حرکت سفیانی، یمانی و خراسانی، در یک سال و یک ماه و یک روز

عن أبی جعفر محمد بن علی: خروج السفیانی والیمانی والخراسانی فی سنة واحدة فی شهر واحد فی یوم واحد ... .

از ابوجعفر، امام باقر علیه السلام است که فرمود: قیام سفیانی و یمانی و خراسانی، در یک سال و یک ماه و یک روز خواهد بود ...

عن أبی عبد الله قال: السفیانی من المحتوم وخروجه فی رجب، ومن أول خروجه إلى آخره خمسة عشر شهراً، ستة أشهر یقاتل فیها، فإذا ملک الکور الخمس ملک تسعة أشهر، ولم یزد علیها یوماً. والنعمانی/304،

عن هشام بن سالم، عن أبی عبد الله قال: إذا استولى السفیانی على الکور الخمس فعُدُّوا له تسعة أشهر. وزعم هشام أن الکور الخمس: دمشق وفلسطین والأردن وحمص وحلب .

از ابوعبدالله (امام صادق علیه السلام): سفیانی از حتمیات است، و خروجش در رجب است، از اول خروجش تا آخر آن، پانزده ماه است. شش ماه می جنگد، وقتی بر مناطق پنجگانه مسلط شد، نــه ماه حکومت می کند، یک روز هم بیشتر نمی شود.

  دوره ی سفیانی، 15 ماه است که گویا شش ماه آن قبل از ظهور است و 9 ماه آن بعد از ظهور. برخی روایات، جمعه ی آخر رجب، را زمان خروج سفیانی ذکر کرده اند.

برخی راویان، مناطق پنجگانه را دمشق و فلسطین و اردن و حمص و حلب دانسته اند (جزو متن روایت نیست و ممکن است برداشت راوی صحیح نباشد). برخی هم فلسطین را جزو آن مناطق نیاورده اند، بعلاوه دو نام اردن و فلسطین به طور تاریخی بر هر دو طرف رود اردن، یعنی اردن و فلسطین کنونی، با هم، اطلاق می شده است. یعنی حتی تسلط بر اردن را هم می توان به نوعی، تسلط بر فلسطین شرقیِ قدیم دانست.

  به نظر می رسد، منطقه ی اولیه ی تحت تصرف سفیانی همین منطقه ای باشد، که اکنون تحت تصرف داعش است، یعنی شرق سوریه و غرب عراق. سپس سفیانی در چهار جهت، حکومتش را گسترش خواهد داد، ابتدا درگیری هایی با دیگر گروه های رقیب سوری، خواهد داشت. سپس در سمت شمال با ترکیه درگیر خواهد شد و شکستشان خواهد داد (جنگ قرقیسیا). سپس در عراق، پیشروی خواهد کرد و شهرهای مذهبی عراق مانند سامرا، کاظمین، نجف، و البته بغداد را برای مدت کوتاهی تصرف خواهد کرد. در این زمان کشتارهای وسیع شیعیان و احتمالاً تخریب حرم ها، انجام خواهد شد و ایران مجبور خواهد شد در عراق دخالت کند و سفیانی را بیرون کند. فعالیت سفیانی در سمت غرب، در نهایت به تصرف همه ی شهرهای مهم سوریه (حلب، حمص، و دمشق) منجر خواهد شد و این رویداد همزمان با ظهور امام زمان علیه السلام در مکه خواهد بود. ضمناً در همین فاصله، سفیانی خواهد توانست اردن را نیز تصرف کند. همزمان با ظهور، لشکری هم به داخل عربستان خواهد فرستاد که به قضیه ی خسف بیداء منتهی خواهد شد.

 این که از فلسطین نام برده شده محل سوال است. تنها می توان حدس هایی زد. مثلاً شاید اسرائیل اجازه دهد که سفیانی نفوذ محدودی در کرانه ی باختری پیدا کند. اسرائیل با این کار به جهانیان نشان خواهد داد که به رسمیت شناختن کشور مستقل فلسطینی (بحثی که همین روزها در مجامع جهانی در جریان است) اشتباه است و این کشور مستقل، بر فرض تشکیل، فوراً به دست سلفی ها و تروریست ها خواهد افتاد. اسرائیل با این کار، می تواند، جهان را از فکر حمایت از تشکیل کشور مستقل فلسطینی، منصرف کند. البته این تنها یک حدس است. اخیراً اخباری هم از فعالیت حامیان داعش در غزه شنیده شده است.

2-2) تسلط یمانی بر صنعا

ذُکر عند أبی عبدالله السفیانی فقال: أنَّى یخرج ذلک؟ ولما یخرج کاسر عینیه بصنعاء.

نزد ابی عبدالله (امام صادق) از سفیانی یاد شد، پس فرمود: کجا سفیانی قیام کرده، در حالی که هنوز شکننده ی چشمش از صنعا قیام نکرده؟

عن الإمام الصادق فی الکافی: 8/310، قال: خمس علامات قبل قیام القائم: الصیحة، والسفیانی، والخسف، وقتل النفس الزکیة، والیمانی.

از امام صادق است که، پنج نشانه، قبل از قیام قائم خواهد بود، ندای آسمانی، و سفیانی، و فرو رفتن زمین در بیداء، و کشته شدن جان پاک، و یمانی.

در حال حاضر و برای اولین بار در تاریخ، جنبشی در یمن به وجود آمده که رهبران آن تفکرات شیعیِ اثناعشری دارند. جنبش حوثی حدود 20 سال سابقه دارد و موسس فقید آن، سید حسین الحوثی، مدتی را در ایران زندگی کرد و سپس به یمن رفت و فعالیت های سیاسی و فرهنگی خود را با الگوگیری از حزب الله لبنان و ایران آغاز کرد. در شرایط فعلی یمن، این گروه قوی ترین گروه فعال در یمن است و کاملاً زمینه ی تسلط بر حکومت را دارد. عامه ی طرفداران این جنبش شیعه ی زیدی هستند اما رهبرانش متهم به شیعه ی اثناعشری بودن هستند و این امر از اقدامات آن مانند منع کردن نماز تراویح در مناطق تحت نفوذ، مشخص می شود. شیعیان زیدی، به دلیل پیروی از فقه شافعی، این نماز را جایز می دانستند.

یمنی ها در کنار ایرانیان (سید خراسانی)، یاران امام زمان خواهند بود و در روایات ازشان ستایش شده است.

 

تکمیلی                                                  

1 مهر 93: در چند روز گذشته جنبش انصارالله پس از درگیری کوتاه مدت چهار روزه بر صنعا مسلط شد. البته این گروه هنوز حاضر نیست در حکومت، مسئولیت اجرایی بپذیرد و تنها نقش مشورتی را پذیرفته است هر چند عملاً کنترل اوضاع را در دست دارد. پیش بینی می شود وضعیت فعلی ادامه نیابد و انصارالله مجبور شود خودش تشکیل حکومت دهد.

22 مهر 93: حوثی‌ها بر هفت استان شمال یمن مسلط شدند

29 آذر 93: حوثی ها، به تدریج در حال تسلط بر تمام مفاصل دولت هستند. در بخش مدنی، چند استاندار و بسیاری از کارمندان ارشد، مطابق نظر حوثی ها عوض شده اند. در بخش نظامی، قرار شده حدود 70 هزار نفر از افراد مورد تأیید حوثی ها در ارتش و پلیس استخدام شوند. قبلاً گمان می شد، حوثی ها دولتی در درون دولت خواهند بود (به سبک حزب الله). اکنون مشخص شده است که حوثی ها خود دولت خواهند بود به زودی. از همین الان بسیار گفته می شود که از اختیارات رئیس جمهوری، دیگر چیزی در دست منصور هادی، نیست. وقوع کودتا در اردیبهشت (رجب) کاملاً محتمل است. شاید هم رئیس جمهور، خودش استعفا دهد و در شرایط خلأ قدرت، انصارالله مجبور شود، حکومت را خودش به دست بگیرد.

3 بهمن 1393: در چند روز گذشته، انصارالله آخرین پایگاه های مهم در داخل صنعا یعنی پایگاه موشکی را تصرف کرد و ضمناً کنترل کاخ ریاست جمهوری را نیز در دست گرفت. در پی این اتفاق، نخست وزیر، خالد بحاح، و رئیس جمهور، عبدربه منصور هادی، استعفا کردند. یمن وارد دوره ی خلأ قدرت شد.

 5 بهمن 1393: استان های جنوبی یمن، و تعدادی از استان های سنی نشین شمال یمن اعلام نافرمانی کرده اند. هرج و مرج در حال اوج گرفتن است و قطعاً انصارالله مجبور خواهد شد، حکومت را یکسره، قبضه کند تا بتواند شرایط را کنترل کند.

 18 بهمن 1393: همانی شد که پیش بینی می شد . انصارالله، مجلس را منحل اعلام کرد و قرار شد مجلسی انتقالی وظایف آن را به عهده گیرد. این مجلس، اعضای شورای ریاست جمهوری در دوره ی انتقالی را نیز تعیین خواهد کرد. گروه انصارالله، دیگر احزاب سیاسی را به مشارکت در فرایند جدید دعوت کرده است. اکنون، مدیریت فضای سیاسی یمن، در دست حوثی هاست.

 6 فروردین 1394: امروز عربستان به یمن حمله کرد. به نظر می‌رسد بهانه‌ی حمله‌ی یمانی به عربستان، جور شد! شیخ کورانی در کتاب المعجم، به نقش یمانی در مکه و مدینه و دخالت او در عربستان اشاره می کند. لازم بود بهانه‌ای وجود داشته باشد. احتمالاً باید به زودی منتظر اختلافات آل سعود و فروپاشی درونی آنان بود. پاسخ یمانی به عربستان همزمان خواهد شد با این اختلافات. هنوز مشخص نیست شخص یمانی کیست.

 

2- 3) دیده شدن چهره ای در ماه و دستی در آسمان

عن أبی عبد الله أنه قال: العام الذی فیه الصیحة، قبله الآیة فی رجب، قلت: وما هی؟ قال: وجه یطلع فی القمر ویدٌ بارزة

از امام صادق علیه السلام است که فرمود: در سالی که صیحه [ی رمضانی] در آن روی می دهد، قبلش نشانه ای در رجب خواهد بود. [راوی می گوید:] گفتم، آن نشانه چیست؟ فرمود، چهره ای در ماه پدیدار می شود و دستی آشکار می گردد.

2- 4) سه ندا در رجب

ندای نخست: لعنت خدا بر ستمکاران

ندای دوم: ای مومنان، نزدیک شونده، نزدیک شد (منظور یا ظهور است یا قیامت)

ندای سوم: آگاه باشید که خدا فلانی را برای نابودیِ ستمکاران فرستاد (ظاهراً به جای "فلانی"، نام دقیق گفته می شود)

 

قال لی الرضا : ... قد نودوا نداء یسمعه من بالبعد کما یسمعه من بالقرب، یکون رحمةً على المؤمنین وعذاباً على الکافرین، فقلت: بأبی وأمی أنت وما ذلک النداء؟ قال ثلاثة أصوات فی رجب، أولها: ألا لعنة الله على الظالمین، والثانی: أزفت الآزفة یا معشر المؤمنین، والثالث: یرون بدناً بارزاً مع قرن الشمس ینادی ألا إن الله قد بعث فلاناً على هلاک الظالمین، فعند ذلک یأتی المؤمنین الفرج ویشفی الله صدورهم ، ویذهب غیظ قلوبهم.

از امام رضا علیه السلام است که فرمود: ... ندایی به گوششان می رسد که از دور چنان شنیده می شود که از نزدیک؛ رحمتی است بر مومنان و عذابی است بر کافران، [راوی می گوید] پس گفتم: فدایت شوم، این ندا چیست؟ فرمود، سه نداست در رجب، نخست: آگاه باشید که لعنت خدا بر ستمکاران است، و دوم: نزدیک شونده نزدیک شد، ای مومنان، و سوم: بدنی آشکار در بالای خورشید می بینند که ندا می دهد آگاه باشید خداوند فلانی را برای نابودی ستمکاران فرستاده است. پس در آن هنگام فرج برای مومنان حاصل می شود و خداوند [غم] سینه هاشان را شفا می دهد، و دلتنگی شان را می زداید.

 

عن أبی الحسن الرضا قال:  ... وقد نودوا ثلاثة أصوات الصوت الأول أزفت الآزفة یا معشر المؤمنین، والصوت الثانی ألا لعنة الله على الظالمین، والثالث بدن یظهر فیرى فی قرن الشمس یقول: إن الله بعث فلاناً فاسمعوا وأطیعوا.

 از امام رضا علیه السلام است که فرمود: ... و به سه سخن، ندا داده می شوند، ندای اول، نزدیک شونده نزدیک شد، ای مومنان، و ندای دوم، لعنت خدا بر ستمکاران، و سوم، بدنی در بالای خورشید دیده می شود که می گوید: خداوند فلانی را برانگیخت، پس بشنوید و فرمان برید.

  ممکن است این سه ندا، خصوصی باشند و همگان آن را نشنوند، برخلاف ندای صبح 23 رمضان که هم در محتوا با این نداها متفاوت است و هم تأکید شده، همه ی اهل زمین آن را خواهند شنید.

 

2- 5) وقوع ظهور غیررسمی، شروع جمع شدن شیعیان در مکه

 الکافی:8/264، عن عیص بن القاسم قال:سمعت أبا عبد الله یقول:... إذا کان رجب فأقبلوا على اسم الله عز وجل، وإن أحببتم أن تتأخروا إلى شعبان فلا ضیر، وإن أحببتم أن تصوموا فی أهالیکم فلعل ذلک أن یکون أقوى لکم وکفاکم بالسفیانی علامة.

مضمون: در رجب، با استعانت از خدا، رو به مکه آورید، و اگر دوست داشتید تا شعبان درنگ کنید، باکی نیست و اگر دوست داشتید روزه ی رمضان را در بین خانواده تان بگیرید، شاید برایتان دلگرم کننده تر باشد [اما در هر حال] خروج سفیانی [به عنوان نشانه ی نزدیک بودن ظهور] شما را بس است.

 

قال أبو عبد الله: یا سدیر الزم بیتک وکن حلساً من أحلاسه واسکن ما سکن اللیل والنهار، فإذا بلغک أن السفیانی قد خرج فارحل إلینا ولو على رجلک.

قال: لا تبرح الأرض یا فضل حتى یخرج السفیانی، فإذا خرج السفیانی فأجیبوا إلینا

عن عمار بن یاسر أنه قال: إن دولة أهل بیت نبیکم فی آخر الزمان ولها أمارات... وإذا رأیتم أهل الشام قد اجتمع أمرها على ابن أبی سفیان فالحقوا بمکة ...

 در واقع این روایات به شیعیان دستور می دهند، حداکثر پس از رمضان، به سوی مکه حرکت کنند و در مکه جمع شوند. بنابراین از این زمان شیعیان وظایف خاصی خواهند داشت و این وظیفه مشروط به ظهور نیست

ادامه دارد...

منبع



ادامه مطلب


طبقه بندی: آشنایی با امام زمان(عج)،

تاريخ : شنبه 29 فروردين 1394 | 11:20 | نویسنده : مجتبی |
آخرین نشانه ها(بررسی های رویداد ها زمستان 93 و تطبیق آن با روایات مهدوی+اسناد)

اسناد

حوادث زمستان 93

مرگ ملک عبدالله

عن الإمام الصادق قال: من یضمن لی موت عبد الله أضمن له القائم، ثم قال: إذا مات عبد الله لم یجتمع الناس بعده على أحد ولم یتناهَ هذا الأمر دون صاحبکم إن شاء الله، ویذهب ملک السنین ویصیر ملک الشهور والأیام ! فقلت یطول ذلک؟ قال: کلا.

ترجمه: از امام صادق علیه السلام: هر کس برای من مرگ عبدالله را تضمین کند، من برای او ظهور قائم را تضمین می کنم ... هنگامی که عبدالله بمیرد، مردم پس از او بر هیچ کس (به عنوان جانشین) به توافق نخواهند رسید و این وضعیت تا ظهور ادامه خواهد یافت، و در این دوره، جای پادشاهی های سال ها را، پادشاهی های ماه ها و روزها خواهد گرفت. راوی می گوید، گفتم، آیا این وضع به طول می انجامد؟ فرمود: هرگز.

از این روایت همین قدر مشخص است که مرگ حاکمی به نام عبدالله چند ماه قبل از ظهور خواهد بود به طوری که برخی جانشینان او چند ماه حکومت خواهند کرد (ملک الشهور) و برخی چند روز (والأیام) و از مرگ او تا ظهور فاصله ی زیادی نخواهد بود (کلا). این که این اتفاق در زمستان باشد تنها یک احتمال است و وقوع آن در بهار هم با این روایت جور در می آید. مهم آن است که پس از مرگ او تا ظهور چند ماه فاصله باشد.

هر چند در این روایت گفته نشده که این عبدالله حاکم کجاست، اما این روایت با شرایط عربستان سعودی جور در می آید. در حال حاضر ملک عبدالله با بیش از 90 سال سن، بیمار و در شرف مردن است. ولی عهد او نیز بیمار است به طوری که برای ولی عهد هم ولی عهد، مشخص کرده اند. پادشاهان هفتاد سال گذشته ی سعودی همگی برادر بوده اند و در حال حاضر با توجه به پیریِ این نسل و لزوم انتقال قدرت به نسل بعدی (پسر عموها) جنگ قدرت در خاندان سعودی، بارز است. عربستان کاملاً زمینه ی وقوع این پیشگویی را دارد.

تکمیلی:

3 بهمن 1393: امروز مرگ ملک عبدالله اعلام شد، درست در وقتی که پیش بینی می شد . حالا باید منتظر حکومت های چندماهه و چندروزه بود. فعلاً سلمان بن عبدالعزیز (79 ساله) به پادشاهی انتخاب شده است. وی مدت هاست که به بیماریِ زوال عقل مبتلاست. پیش بینی می شود در ماه های آینده وی نیز بمیرد یا به دلیل ناتوانی در اداره ی امور، از قدرت برکنار شود. مشکل اصلی بر سر ولیعهد او، و آخرین برادر از فرزندان عبدالعزیز، یعنی مقرن است. مقرن در زمان عبدالله، به عنوان ولیعهد ولیعهد انتخاب شد و اکنون ولیعهد ملک سلمان است. اما مشکل این است که بسیاری با او موافق نبودند و اکنون سلمان به عنوان ملک، حق دارد او را عزل کند. در نسل دومی ها هم متعب بن عبدالله فرزند ملک عبدالله، برای جانشینی خیز برداشته است. دیگرانی هم هستند. فعلاً که محمد بن نایف را ولی عهدِ ولی عهد (مقرن) کرده اند. او اولین فرد از نسل دوم است که در صف پادشاهی قرار گرفته. آیا دیگر پسرعموها، و خود مقرن، او را خواهند پذیرفت؟

 یک سناریو می تواند این باشد: مثلاً چند ماه دیگر، سلمان به دلیل ناتوانی در اداره ی امور، از قدرت خلع شود و مقرن به قدرت برسد. اما مـُقرِن را هیچ کس نمی خواهد نه برادران بزرگترش که هنوز سرپا هستند مانند طلال و احمد، و نه جناح سـُدَیری ها و شِمـِری ها، لذا همگی با هم توطئه کرده و پس از چند ماه برکنارش می کنند. مقرن در مدت حکومتش، محمد بن نایف را عزل کرده و متعب بن عبدالله را ولی عهد می کند تا جناح ضعیف تر را با خود همراه کند، اما این کار اوضاع را بدتر می کند. چند روز پس از خلع مقرن، جناح سدیری ها که قوی هم هستند، متعب بن عبدالله را نیز از قدرت پایین می کشند (شاید با کشتن)، و محمد بن نایف، به قدرت می رسد و او همانی است که مرگش در روز عرفه اعلام می شود.

البته این فقط یک حدس بود برای این که نشان دهیم چگونه ممکن است روایت فوق در چندماه آینده در خاندان آل سعود به وقوع بپیوندد.

اگر این ملک عبدالله، همان عبدالله مذکور در روایات باشد، پس با اطمینان زیادی می توان گفت، ظهور یا در سال 1394 است یا در سال 1396. اگر در سال 94 باشد که پیش بینی آینده همان است که در بالا گفته شد. اما اگر ظهور در سال 1396 باشد، کمترین چیزی که می توان گفت، آن است که هیچ یک از جانشینان ملک عبدالله، دوازده ماه تمام، حکومت نخواهند کرد. انشاءالله با دعای منتظران، اولین احتمال، مقدر شود.

از 1953 تاکنون، شش برادر بر عربستان حکومت کرده اند، که عبارتند از سعود، فیصل، خالد، فهد، عبدالله، و اکنون سلمان. اختلاف بر سر حکومت، در بین آل سعود تازگی ندارد. در 1964، فیصل که ولی عهد سعود بود، به خاطر اختلافات گسترده با وی، و به بهانه ی بیماریِ او، سعود را از قدرت عزل کرد و خود به تخت نشست. فیصل، خود، در 1975، به دست برادرزاده اش، ترور و کشته شد. 

 

زلزله‌ی بزرگ دمشق، ظهور سفیانی از درعا و کشته شدن بشار اسد

 وقال ابن حماد:1/285: عن أرطاة قال: ... وخسف بقریة بدمشق وسقط طایفة من غربی مسجدها، رُفع بالشام ثلاث رایات: الأبقع والأصهب والسفیانی، ویحصر بدمشق رجل فیقتل ومن معه، ویخرج رجلان من بنی أبی سفیان فیکون الظفر للثانی، فإذا أقبلت مادة الأبقع من مصر ظهر السفیانی بجیشه علیهم فیقتل الترک والروم بقرقیسیا حتى تشبع سباع الأرض من لحومهم.

 و [پس از] فرورفتن روستایی در دمشق و فروریختن بخش غربی مسجد دمشق [بر اثر زلزله]، سه پرچم در شام، برافراشته می شود: ابقع، اصهب و سفیانی، و مردی در دمشق محاصره شده و خودش و همراهانش، کشته می شوند، و دو نفر از نسل ابوسفیان شورش می کنند و دومی، پیروز می شود. پس آنگاه که ابقع از مصر روی آورد، سفیانی و لشکرش بر آنان پیروز می شوند، سپس ترک و روم را در قرقیسیا (دیرالزور) می کشد چندان که جانوران درنده ی زمین از گوشت آنان سیر می شوند [یا توانند شد}.

مصر هم نام یک کشور، است و هم به معنیِ "شهر" است. شاید منظورش این است که ابقع پس از زلزله و قبل از سفیانی شهر دمشق را گرفته است. شاید هم منظورش این است که کشور مصر در این درگیری ها دخالت می کند، که اگر این طور باشد، باید گفت، آمریکا نظامیان حاکم بر مصر را تحریک خواهد کرد که در سوریه دخالت کنند

 علت پیشروی سریع سفیانی باید، همین زلزله ی بزرگ دمشق باشد که زیرساخت های دولت را از بین می برد و زمینه را برای فروپاشی حکومت فراهم می کند. آن فردی که در دمشق محاصره و کشته می شود، ممکن است بشار اسد باشد، اما قاتل او معلوم نیست سفیانی باشد. ممکن است قبل از سفیانی یکی از گروه های دیگر (ابقع) بر دمشق حاکم شود. به هر حال تسلط کامل سفیانی بر شام، باید شش ماه پس از شروع فعالیت او باشد، پس از آن او 9 ماه حکومت خواهد کرد.

 عن أبی جعفر الباقر قال: قال أمیر المؤمنین: ... قال: رجفة تکون بالشام یهلک فیها أکثر من مائة ألف، یجعلها الله رحمة للمؤمنین وعذاباً على الکافرین، ... فإذا کان ذلک فانظروا خسف قریة من دمشق یقال لها حرستا، فإذا کان ذلک خرج ابن آکلة الأکباد من الوادی الیابس، حتى یستوی على منبر دمشق، فإذا کان ذلک فانتظروا خروج المهدی.

 از ابی جعفر (امام باقر علیه السلام) است که فرمود: امیرالمومنین فرمود: ... زلزله ای در شام خواهد بود که بیش از صدهزار نفر را خواهد کشت. خداوند این زلزله را رحمتی برای مومنین و عذابی برای کافرین قرار خواهد داد ... پس بنگرید که روستایی از دمشق، که به آن "حرستا" می گویند، در زمین فرو خواهد رفت، پس از آن پسر هند جگرخوار از دره ی خشک، شورش خواهد کرد، تا این که دمشق را بگیرد، پس چون سفیانی دمشق را گرفت، منتظر قیام مهدی باشید.

وادی یابس (دره ی خشک) به منطقه ی مرزی سوریه و اردن، در استان درعای سوریه اطلاق می شود.

امروزه، حرستا، شهرکی در حومه ی شمالی شهر دمشق است.

عن الإمام الباقر: ... وخسفاً بقریة من قراها، ویسقط طائفة من مسجدها ... وإن أهل الشام یختلفون عند ذلک على ثلاث رایات: الأصهب والأبقع والسفیانی، ... ویظهر السفیانی ومن معه حتى لا یکون له همة إلا آل محمد وشیعتهم ... .

 از امام باقر است که فرمود: ... و فرو رفتن روستایی از دمشق، و فرو ریختن بخشی از مسجد دمشق، ... و اهل شام در زیر سه پرچم، با یکدیگر درگیر می شوند: اصهب، و ابقع و سفیانی، ... و سفیانی و یارانش، [بر دو گروه دیگر] پیروز می شوند، پس از آن، تمام فکر و ذکر سفیانی، [مبارزه با] آل محمد و شیعیانـشان خواهد بود.

 قال أمیر المؤمنین: یخرج ابن آکلة الأکباد من الوادی الیابس، وهو رجل ربعة وحش الوجه، ضخم الهامة، بوجهه أثر جدری، إذا رأیته حسبته أعور، اسمه عثمان، وأبوه عنبسة، وهو من ولد أبی سفیان، ....

 امیرالمومنین فرمود: پسر هندجگرخوار از دره ی خشک، شورش اش را آغاز می کند و او مردی است چهار شانه، با چهره ای خشن، و سری بزرگ، که در گونه اش اثر آبله هست، اگر بـبـیـنـی اش، می پنداری که کلاج (لوچ، مبتلا به تراخم) است، نامش عثمان است و پدرش عنبسه، و از نسل ابوسفیان است.

گویا این عثمان سفیانی از نسل عنبسة بن ابوسفیان، برادر معاویه است. سفیانی یعنی از نسل ابوسفیان. در مجموع به نظر می رسد که سفیانی یک فرد است نه یک گروه و نمی توان گفت، داعش همان سفیانی است. اما به هر حال، شباهت ها بسیار است. ظاهراً سفیانی از دو جهت شبیه داعش است، اول افراطی گریِ مذهبی، دوم ضدیت با شیعه، و از یک جهت با آنان متفاوت است و آن رابطه خوب با غرب است، چنان که از او به عنوان "رجل متنصر" یعنی فردی نصرانی نما، یاد شده است. کسی چه می داند، شاید سفیانی رهبر بعدیِ داعش باشد.

در مجموع، ترتیب رویدادها به این صورت خواهد بود، اول، زلزله ی بزرگ دمشق، دوم، ظهور سفیانی از درعا (رجب)، سوم محاصره شدن شخصی در دمشق و کشته شدن او (احتمالاً بشار اسد)، چهارم، پیروزی سفیانی بر گروه های رقیب، پنجم، درگیری سفیانی با ترک و روم در قرقیسیا (شوال)، ششم، حمله ی سفیانی به عراق. هفتم، دخالت سید خراسانی در عراق و بیرون کردن سفیانی، هشتم، تسلط سفیانی بر اردن و دمشق، نهم، فرستادنِ سفیانی، سپاهی را به مدینه، دهم، خسف سپاه سفیانی در بَیداء.

شروع این حوادث، قبل از رجب (اردیبهشت) سال 1394 خواهد بود و احتمالاً در زمستان 93، اما ادامه اش به بهار 94 و بعد از آن هم می‌رسد. تسلط نهایی سفیانی بر شام، در آبان 94 و همزمان با ظهور خواهد بود. همزمان با عاشورای ظهور و گویا همزمان با تسلط بر دمشق، نیروهایی هم به عربستان ارسال خواهد کرد که به قضیه ی خسف بیداء منتهی خواهد شد.

نکته مهم: در مورد وقایع مهمی مانند زلزله ی دمشق و مرگ عبدالله، تاریخی در روایات ذکر نشده و لذا ما در این بخش، مجبوریم بر اساس قرائن حدس هایی بزنیم که ممکن است درست نباشند. مثلاً در مورد زلزله ی دمشق، می دانیم که قبل از ظهور سفیانی است، و چون می دانیم که ظهور سفیانی، در رجب، خواهد بود، پس زلزله، حداکثر باید اوایل رجب باشد.

ادامه دارد...

منبع


ادامه مطلب


طبقه بندی: آشنایی با امام زمان(عج)،

تاريخ : جمعه 28 فروردين 1394 | 22:46 | نویسنده : مجتبی |
بررسی آخرین نشانه های ظهور و تطبیق آن با وقایع امروز

ادامه ی مطلب...

در این متن، علاوه بر مرتب کردن این رویدادها، بر اساس ترتیب زمانی، سعی شدهاست که این روایات را بر سال 93 و 94، تطبیق داده بشه که تنها یک حدس است، از جهت این که نشان می دهد این دو سال، ظرفیت این حوادث را دارند.

در واقع، هدف از این متن، این است که گفته شود  سال 94 این قابلیت را دارد که سال ظهور باشد، بدون این که حتی در یکی از نشانه های ظهور، بدا حاصل شود. سال 94 این قابلیت را دارد که سال ظهور باشد، و همه ی نشانه های ظهور همانگونه که در روایات گفته شده، محقق شود.

البته ممکن هم هست که سال 94 سال ظهور نـــباشد، اما به هر حال، ترتیبی که من در اینجا ارائه کرده ام، از این جهت مفید است که به خواننده، نشان می دهد، در سال ظهور، هر سالی که باشد، چه اتفاقاتی به چه ترتیب، انتظار می رود که واقع شود.

یک بحث اساسی این است که برخلاف، جمله ی شاعرانه ی معروف که می گوید ”شاید این جمعه بیاید شاید“، ظهور در هر سال تنها در یک روز امکان وقوع دارد، و آن هم روز عاشوراست. و البته قبل از این عاشورای موعود از حدود 6 تا 7 ماه قبل باید حوادثی رخ دهد، مثلاً حوادث رجب، که شش ماه قبل از ظهور است. اگر در سال 93 و در رجب، این حوادث رخ نداده، پس قطعاً در عاشورای 93 هم ظهوری اتفاق نخواهد افتاد.

همچنین نشانه های دیگری هم هست که بر هر سالی تطبیق نمی کند. مثلاً در سال ظهور، باید عاشورا مطابق با شنبه باشد و 23 رمضان قبل از آن نیز مطابق با جمعه باشد. همچنین، گفته شده که ظهور در سال فرد است، یعنی سالی که آخر آن 1 یا 3 یا 5 یا 7 یا 9 باشد.

با این حساب، در آینده ی نزدیک به ما، تنها در سال های 1394، 1396، و 1402، امکان برقراریِ این تطابق وجود دارد (برای سال 1394 مراجعه کنید به تقویم استخراج شده ی موسسه ی ژئوفیزیک دانشگاه تهران از اینجا. برای سال های 1396 و 1402، مراجعه کنید به تقویم سایت time.ir. البته برای این که تطابق زمانی گفته شده در این دو سال اخیر برقرار باشد، باید یک روز جابجایی در تقویم، اتفاق افتد، که در تقویم قمری، نامعمول نیست. در برخی دیگر از سایت های مبدل تاریخ، برای سال 1396 فاصله بیش از یک روز هفته است که امکان تطابق را کاهش می دهد. فعلاً معلوم نیست که این مشکل چه طور قابل حل است! ولی برای سال 1394 همه ی تقویم ها، مشابه اند).

 از نظر تطابق با سال فرد، عاشورای سال 1394 شمسی، مطابق است با 10 محرم 1437، و عاشورای سال 1396 مطابقت دارد با 10 محرم 1439 (با 1402 هم سازگار است).

از نظر سیاسی، در یک ساله ی منتهی به ظهور، حوادث زیر اتفاق خواهد افتاد:

  1. مرگ حاکمی به نام عبدالله و جنگ قدرت بین جانشینان تا مرز فرو پاشی حکومت
  2. ویرانیِ شام (سوریه) بر اساس درگیری های فراوان و در نهایت حاکم شدن گروهی متعصب مذهبی و ضد شیعه، جنگ آنان با ترک و روم، و سپس جنایاتشان در عراق
  3. حاکم شدن گروهی که رهبران آن تفکر شیعه ی اثناعشری دارند بر یمن
  4. حضور یک حکومت زمینه ساز برای امام زمان، در ایران و حضور یهود در فلسطین

جالب است که در مورد نشانه های زمانیِ گفته شده در بالا و همچنین چهار مورد ذکر شده از نظر سیاسی، همه چیز در سال 1394 و 1396 امکان جمع شدن دارد. یعنی سال 1394 (یا 1396) می تواند سال ظهور باشد، بدون این که حتی یکی از این حوادث نقض شود. همه ی این حوادث در سال 1394 و 1396 امکان وقوع دارند و این دو سال ظرفیت این حوادث را دارند. از این که 23 ماه رمضان مطابق با جمعه و 10 محرم، مطابق با شنبه است، تا اینکه محرم، مطابق با سال فرد قمری است، تا حوادث سیاسی ذکر شده، و حتی تا این که از ’باران عجیب‘ در جمادی الاخر و رجب، سخن رفته که مطابق با فروردین و اردیبهشت (برای سال 94) و اسفند و فروردین (برای سال 96) است و بارش باران در این زمان از سال، عجیب نیست.

مشخصاً سال 1396 تقریباً تمام ظرفیت های سیاسی و تقویمی سال 1394 را داراست و شاید حتی از جهاتی، برتری هم داشته باشد، از جمله این که شرایط سیاسی آماده‌تر خواهد شد، و با پیشگویی های معروف شاه نعمت الله ولی هم سازگارتر است که می گوید:

بندگان جناب حضرت او / سر به سر تاجدار می بینم

تا چهل سال ای برادر من / دور آن شهریار می بینم 

دور او چون شود تمام به کار / پسرش یادگار می بینم

پادشاه و امام هفت اقلیم / شاه عالی تبار می بینم 

بعد ازو خود ِ امام خواهد بود / که جهان را مدار می بینم

میم و حا میم و دال خواهد بود (نام حضرت مهدی) / نام آن نامدار می بینم

در تفسیر این ابیات، چهل سال را فاصله ی انقلاب امام خمینی تا ظهور دانسته اند. جالب آن که انقلاب، با تقویم قمری، در سال 1399 هجری، اتفاق افتاده و محرم سال 1396 شمسی، مطابقت دارد با شروع سال 1439 قمری، که دقیقاً همان چهل سال می شود (البته برخی از بزرگان، نظر مثبتی نسبت به اشعار شاه نعمت الله ولی ندارند). نکته ی جالب دیگر آنکه، عاشورای سال 61 هجری، در مهرماه بوده و عاشورای سال 1396 هم در مهرماه خواهد بود.
بحثی در علم کلام هست، با عنوان ’
بداء‘. در این بحث گفته می شود، برخی چیزهایی که ظاهراً مقدر شده، اتفاق نمی افتد، زیرا در تقدیر پنهان خداوند، چیز دیگری مقدر بوده است. معمولاً هنگامی که از پیشگویی های مربوط به ظهور، سخن می رود، این بحث هم مطرح می شود که شاید در فلان حادثه، بداء واقع شود. اما باید دانست، که بداء یک استثنا است یعنی مثلاً 5 درصد احتمال وقوع دارد و 95 درصد، حوادث همان گونه که در روایات پیش گویی شده، روی خواهند داد. بنابراین باید فرض را بر 95 درصد گذاشت و بحث بداء را به صورت جانبی مطرح کرد. بعلاوه، بسیاری از حوادثی که گفته شده، مقدمات آن همین الان، واقع شده است. مثلاً بعد از 1400 سال و برای اولین بار در یمن جنبشی به وجود آمده که رهبران آن (و البته نه عامه ی پیروان آن) کاملاً تحت تأثیر اعتقادات اثناعشری هستند، یعنی جنبش حوثی ها (عامه ی پیروان این جنبش شیعه ی زیدی هستند). وقتی مقدمات خروج یمانی فراهم شده، و تنها خروج خود یمانی در رجب، شش ماه به ظهور باقی مانده، خیلی لازم نیست از بداء در این زمینه سخن گفته شود. همچنین است در مورد دیگر پیش گویی ها در مورد فضای سیاسیِ سال قبل از ظهور.

 در هر حال، آنچه در این متن آمده، با این فرض است که بدائی اتفاق نیفتد و همه چیز همان طور که در روایات ذکر شده، پیش آید، وگرنه اگر بنا را بر وقوع بداء بگذاریم، در هر روزی از سال و هر ساعتی از روز، امکان وقوع ظهور، هست. همچنین باید توجه داشت که ظهور، به طور ذاتی، وقتی اتفاق می افتد که مردم آمادگی داشته باشند. یعنی حتی همین الان هم اگر مردم آمادگی پیدا کنند، ظهور اتفاق می افتد، و نیاز به هیچ نشانه ای نیست. یعنی در هر نقطه ای از زمان، به طور بالقوه، امکان وقوع ظهور هست (شاید این جمعه بیاید، شاید!). این از ذات قضیه، اما واضح است که بالاخره ظهور، در یکی از نقاط زمانی به وقوع خواهد پیوست، و از بین این همه نقطه ی بالقوه، یکی بالفعل، نقطه ی ظهور خواهد بود. احادیثی که نشانه های ظهور را نقل می کنند به این نقطه ی بالفعل اشاره دارند. در مقابل روایاتی هم هستند که به نقاط بالقوه ی ظهور اشاره می کنند و این دو منافاتی با هم ندارند.

 تمام حرفم این است:

چه قدر، اوضاع شبیه است به آنچه در روایات در مورد سال ظهور گفته شده


به طور خلاصه، با فرض این که سال 1394، سال ظهور باشد، حوادث زیر از حدود یک سال قبل، به ترتیب گفته شده روی خواهند داد. البته حتی اگر سال 94 سال ظهور نباشد، در هر سالی که سال ظهور باشد (مثلاً 1396 یا 1402 یا بعد از آن)، باز ترتیب حوادث احتمالاً به صورت زیر خواهند بود.

 حوادث زمستان 1393

مرگ ملک عبدالله

زلزله‌ی بزرگ دمشق، ظهور سفیانی از درعا و کشته شدن بشار اسد.

حوادث بهار 1394 (جمادی الآخر، رجب، شعبان، 1436 قمری)

1. جمادی الاخر (فروردین)،

 باران عجیب

2. رجب (اردیبهشت)

2 -1) آغاز حرکت سفیانی، یمانی و خراسانی

2-2) تسلط یمانی بر صنعا
 2- 3) دیده شدن چهره ای در ماه و دستی در آسمان

2- 4) سه ندا در رجب
2- 5) وقوع ظهور غیررسمی، شروع جمع شدن شیعیان در مکه

حوادث تابستان 1394 (رمضان، شوال، و ذی القعده، 1436 قمری)

رمضان - تیرماه:

سحرگاه جمعه 23 رمضان پس از اذان صبح، ندای آسمانی

شوال مرداد

 جنگ قرقیسیا بین دو گروه باطل

ذی القعده (احتمالاً) - شهریور

شیعه کشی در عراق به ویژه بغداد و نجف، دخالت ایران در عراق
 سید خراسانی
  شعیب صالح
 پرچم های سیاه (یالثارات الحسین)

حوادث پاییز 1394 (ذی الحجة، محرم، صفر)

مهرماه - ذی الحجة 1436

*   9 ذیحجة (روز عرفه) - اعلام مرگ آخرین حاکم حجاز در عرفات و درگیری حاجیان در منی

*   آتشی در مشرق

*   25 ذیحجة - قتل نفس زکیه

آبان - محرم 1437

*  در سال فرد

*  در شب جمعه، شب تاسوعا، جمع شدن 313 نفر در مکه به طی الارض
*
  در روز تاسوعا، خسف بیداء 
*
  سخنرانی - در شب عاشورا 
*
  بیعت - در روز عاشورا، شنبه

ادامه دارد...

منبع


ادامه مطلب


طبقه بندی: آشنایی با امام زمان(عج)،

تاريخ : جمعه 28 فروردين 1394 | 0:38 | نویسنده : مجتبی |

سخنرانی استاد قنبریان با موضوع حوادث منطقه و آخرین نشانه های ظهور

دانلود در ادامه ی مطلب...

سخنرانی استاد قنبریان با موضوع عبدالله عربستان و حوادث کلی ظهور

دانلود با حجم 7 - کیفیت خوب - فرمت mp3

----------------------------------

سخنرانی استاد قنبریان با موضوع سفیانی 1

دانلود با حجم 8 - کیفیت خوب - فرمت:mp3

---------------------------------

سخنرانی استاد قنبریان با موضوع سفیانی 2

دانلود با حجم 6 - کیفیت خوب - فرمتmp3

--------------------------------

سخنرانی استاد قنبریان با موضوع خراسانی 

دانلود با حجم 10 - کیفیت خوب - فرمت:mp3

--------------------------------

سخنرانی استاد قنبریان با موضوع یمانی

دانلود با حجم 7 - کیفیت خوب - فرمت mp



ادامه مطلب


طبقه بندی: متفرقه،

تاريخ : يکشنبه 16 فروردين 1394 | 12:15 | نویسنده : مجتبی |